حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَكِبَ فَرَسًا فَصُرِعَ عَنْهُ، فَجُحِشَ شِقُّهُ الأَيْمَنُ، فَصَلَّى صَلاَةً مِنَ الصَّلَوَاتِ وَهْوَ قَاعِدٌ، فَصَلَّيْنَا وَرَاءَهُ قُعُودًا، فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ " إِنَّمَا جُعِلَ الإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ، فَإِذَا صَلَّى قَائِمًا فَصَلُّوا قِيَامًا، فَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا، وَإِذَا رَفَعَ فَارْفَعُوا، وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ. فَقُولُوا رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ. وَإِذَا صَلَّى قَائِمًا فَصَلُّوا قِيَامًا، وَإِذَا صَلَّى جَالِسًا فَصَلُّوا جُلُوسًا أَجْمَعُونَ ". قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ قَالَ الْحُمَيْدِيُّ قَوْلُهُ " إِذَا صَلَّى جَالِسًا فَصَلُّوا جُلُوسًا ". هُوَ فِي مَرَضِهِ الْقَدِيمِ، ثُمَّ صَلَّى بَعْدَ ذَلِكَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم جَالِسًا وَالنَّاسُ خَلْفَهُ قِيَامًا، لَمْ يَأْمُرْهُمْ بِالْقُعُودِ، وَإِنَّمَا يُؤْخَذُ بِالآخِرِ فَالآخِرِ مِنْ فِعْلِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم.
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kuni Rasululloh ﷺ otga mindilar va yiqilib, (badanlarining) oʻng tomoni shikastlandi. U zot namozlaridan birini oʻtirgan holda oʻqidilar, biz ham u zot orqasida oʻtirgan holda oʻqidik. U zot namozni tugatgach: «Imomga ergashiladi. U tik turib oʻqisa, tik turib oʻqinglar; u rukuʼ qilsa, rukuʼ qilinglar; u (boshini) koʻtarsa, koʻtaringlar; u ‹Samiʼalloohu liman hamidah› desa, ‹Robbana va lakal-hamd› denglar; u tik turib oʻqisa, tik turib oʻqinglar; u oʻtirgan holda oʻqisa, (hammangiz) oʻtirgan holda oʻqinglar», — dedilar. Humayd dedi: Paygʻambar ﷺ ning «U (imom) oʻtirgan holda oʻqisa, oʻtirgan holda oʻqinglar» degan soʻzlari u zotning avvalgi kasalligida (hayotlarining boshlarida) aytilgan edi; lekin Paygʻambar ﷺ keyin (soʻnggi kasallikda) oʻtirgan holda oʻqidilar, odamlar esa u zot orqasida tik turib oʻqir edi va Paygʻambar ﷺ ularga oʻtirishni buyurmadilar. Biz Paygʻambar ﷺ ning eng soʻnggi amallariga ergashishimiz (kerak).Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир куни Расулуллоҳ ﷺ отга миндилар ва йиқилиб, (баданларининг) ўнг томони шикастланди. У зот намозларидан бирини ўтирган ҳолда ўқидилар, биз ҳам у зот орқасида ўтирган ҳолда ўқидик. У зот намозни тугатгач: «Имомга эргашилади. У тик туриб ўқиса, тик туриб ўқинглар; у рукуъ қилса, рукуъ қилинглар; у (бошини) кўтарса, кўтаринглар; у ‹Самиъаллооҳу лиман ҳамидаҳ› деса, ‹Роббана ва лакал-ҳамд› денглар; у тик туриб ўқиса, тик туриб ўқинглар; у ўтирган ҳолда ўқиса, (ҳаммангиз) ўтирган ҳолда ўқинглар», — дедилар. Ҳумайд деди: Пайғамбар ﷺ нинг «У (имом) ўтирган ҳолда ўқиса, ўтирган ҳолда ўқинглар» деган сўзлари у зотнинг аввалги касаллигида (ҳаётларининг бошларида) айтилган эди; лекин Пайғамбар ﷺ кейин (сўнгги касалликда) ўтирган ҳолда ўқидилар, одамлар эса у зот орқасида тик туриб ўқир эди ва Пайғамбар ﷺ уларга ўтиришни буюрмадилар. Биз Пайғамбар ﷺ нинг энг сўнгги амалларига эргашишимиз (керак).