حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا لَيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَنَسٌ، قَالَ بَيْنَمَا الْمُسْلِمُونَ فِي صَلاَةِ الْفَجْرِ لَمْ يَفْجَأْهُمْ إِلاَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَشَفَ سِتْرَ حُجْرَةِ عَائِشَةَ فَنَظَرَ إِلَيْهِمْ وَهُمْ صُفُوفٌ، فَتَبَسَّمَ يَضْحَكُ، وَنَكَصَ أَبُو بَكْرٍ رضى الله عنه عَلَى عَقِبَيْهِ لِيَصِلَ لَهُ الصَّفَّ فَظَنَّ أَنَّهُ يُرِيدُ الْخُرُوجَ، وَهَمَّ الْمُسْلِمُونَ أَنْ يَفْتَتِنُوا فِي صَلاَتِهِمْ، فَأَشَارَ إِلَيْهِمْ أَتِمُّوا صَلاَتَكُمْ، فَأَرْخَى السِّتْرَ، وَتُوُفِّيَ مِنْ آخِرِ ذَلِكَ الْيَوْمِ.
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Musulmonlar bomdod namozini oʻqiyotgan paytda, Rasululloh ﷺ — Oishaning hujrasi pardasini koʻtarib — toʻsatdan ularning oldida koʻrindilar va saflarda turgan musulmonlarga qaradilar. U zot mamnun (holda) jilmaydilar. Abu Bakr — Paygʻambar ﷺ namozga chiqmoqchi deb oʻylab — safga qoʻshilishga orqaga chekindi. Musulmonlar namozni tark etmoqchi boʻldi, lekin Paygʻambar ﷺ ularga namozni tugatishni ishora qildi, soʻng pardani tushirdilar. U zot oʻsha kunning soʻnggi soatlarida vafot etdilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мусулмонлар бомдод намозини ўқиётган пайтда, Расулуллоҳ ﷺ — Оишанинг ҳужраси пардасини кўтариб — тўсатдан уларнинг олдида кўриндилар ва сафларда турган мусулмонларга қарадилар. У зот мамнун (ҳолда) жилмайдилар. Абу Бакр — Пайғамбар ﷺ намозга чиқмоқчи деб ўйлаб — сафга қўшилишга орқага чекинди. Мусулмонлар намозни тарк этмоқчи бўлди, лекин Пайғамбар ﷺ уларга намозни тугатишни ишора қилди, сўнг пардани туширдилар. У зот ўша куннинг сўнгги соатларида вафот этдилар.