HadislarҲадисларPaygʻambarlar vorislariПайғамбарлар ворислари
Sahih al-Buxoriy · HadisСаҳиҳ ал-Бухорий · Ҳадис771Bob 104:Боб 104: Bomdod namozida (Qurʼon) tilovatiБомдод намозида (Қуръон) тиловатиباب الْقِرَاءَةِ فِي الْفَجْرِ

حَدَّثَنَا آدَمُ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا سَيَّارُ بْنُ سَلاَمَةَ، قَالَ دَخَلْتُ أَنَا وَأَبِي، عَلَى أَبِي بَرْزَةَ الأَسْلَمِيِّ فَسَأَلْنَاهُ عَنْ وَقْتِ الصَّلَوَاتِ، فَقَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي الظُّهْرَ حِينَ تَزُولُ الشَّمْسُ، وَالْعَصْرَ وَيَرْجِعُ الرَّجُلُ إِلَى أَقْصَى الْمَدِينَةِ وَالشَّمْسُ حَيَّةٌ، وَنَسِيتُ مَا قَالَ فِي الْمَغْرِبِ، وَلاَ يُبَالِي بِتَأْخِيرِ الْعِشَاءِ إِلَى ثُلُثِ اللَّيْلِ وَلاَ يُحِبُّ النَّوْمَ قَبْلَهَا، وَلاَ الْحَدِيثَ بَعْدَهَا، وَيُصَلِّي الصُّبْحَ فَيَنْصَرِفُ الرَّجُلُ فَيَعْرِفُ جَلِيسَهُ، وَكَانَ يَقْرَأُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ أَوْ إِحْدَاهُمَا مَا بَيْنَ السِّتِّينَ إِلَى الْمِائَةِ‏.‏

Sayyor ibn Salama (Abu Barzadan) rivoyat qiladi: Men otam bilan Abu Barza al-Aslamiyning oldiga — namozlarning belgilangan vaqtlari haqida soʻrash uchun — bordik. U: «Paygʻambar ﷺ peshin namozini quyosh peshin mahalida eng baland (joyidan) endigina ogʻgan paytda oʻqir edilar; asrni esa kishi (namozdan keyin) Madinaning eng chekka joyiga borsa, quyosh hali issiq (yorugʻ) boʻlgan paytda (oʻqir edilar). (Roviy: Abu Barza shom namozi haqida aytganni unutdim, dedi.) Paygʻambar ﷺ xufton namozini kechaning birinchi uchdan birigacha kechiktirishda biror zarar koʻrmas, undan oldin uxlashni va undan keyin gaplashishni esa yoqtirmas edilar. Bomdod namozini esa — tugatgach, kishi yonida oʻtirganni taniy oladigan paytda — oʻqir va bir yoki ikki rakatda 60 dan 100 gacha oyat oʻqir edilar», — dedi.Сайёр ибн Салама (Абу Барзадан) ривоят қилади: Мен отам билан Абу Барза ал-Асламийнинг олдига — намозларнинг белгиланган вақтлари ҳақида сўраш учун — бордик. У: «Пайғамбар ﷺ пешин намозини қуёш пешин маҳалида энг баланд (жойидан) эндигина оғган пайтда ўқир эдилар; асрни эса киши (намоздан кейин) Мадинанинг энг чекка жойига борса, қуёш ҳали иссиқ (ёруғ) бўлган пайтда (ўқир эдилар). (Ровий: Абу Барза шом намози ҳақида айтганни унутдим, деди.) Пайғамбар ﷺ хуфтон намозини кечанинг биринчи учдан биригача кечиктиришда бирор зарар кўрмас, ундан олдин ухлашни ва ундан кейин гаплашишни эса ёқтирмас эдилар. Бомдод намозини эса — тугатгач, киши ёнида ўтирганни таний оладиган пайтда — ўқир ва бир ёки икки ракатда 60 дан 100 гача оят ўқир эдилар», — деди.

Darajasi:Даражаси: SahihСаҳиҳ