Baroʼ ibn Ozib (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ Iyd-ul-azha kuni Baqiʼ (Madinadagi qabriston) tomonga bordilar va (Iyd-ul-azhaning) ikki rakat namozini oʻqidilar, soʻng bizga yuzlanib: «Bu kunimizda birinchi ibodatimiz — namoz oʻqish; soʻng biz qaytib, qurbonlikni soʻyamiz; kim shunday qilsa, u bizning sunnatimizga mos (amal qildi); kim qurbonligini bundan oldin (yaʼni namozdan oldin) soʻydi, u — oʻz oilasi uchun oldindan tayyorlagan narsa, xolos — u nusuk (qurbonlik) hisoblanmaydi», — dedilar. Bir kishi turib: «Yo Rasululloh, men (hayvonni namozdan oldin) soʻydim, lekin mening bir yosh urgʻochi echkim bor — u kattaroq qoʻydan yaxshiroq», — dedi. Paygʻambar ﷺ unga: «Uni soʻy. Lekin shunga oʻxshash qurbonlik sendan keyin hech kimga kifoya qilmaydi», — dedilar.Барў ибн Озиб (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ Ийд-ул-азҳа куни Бақиъ (Мадинадаги қабристон) томонга бордилар ва (Ийд-ул-азҳанинг) икки ракат намозини ўқидилар, сўнг бизга юзланиб: «Бу кунимизда биринчи ибодатимиз — намоз ўқиш; сўнг биз қайтиб, қурбонликни сўямиз; ким шундай қилса, у бизнинг суннатимизга мос (амал қилди); ким қурбонлигини бундан олдин (яъни намоздан олдин) сўйди, у — ўз оиласи учун олдиндан тайёрлаган нарса, холос — у нусук (қурбонлик) ҳисобланмайди», — дедилар. Бир киши туриб: «Ё Расулуллоҳ, мен (ҳайвонни намоздан олдин) сўйдим, лекин менинг бир ёш урғочи эчким бор — у каттароқ қўйдан яхшироқ», — деди. Пайғамбар ﷺ унга: «Уни сўй. Лекин шунга ўхшаш қурбонлик сендан кейин ҳеч кимга кифоя қилмайди», — дедилар.