حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ حَدَّثَنِي عَبَّادُ بْنُ تَمِيمٍ، أَنَّ عَمَّهُ ـ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَخْبَرَهُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم خَرَجَ بِالنَّاسِ يَسْتَسْقِي لَهُمْ، فَقَامَ فَدَعَا اللَّهَ قَائِمًا، ثُمَّ تَوَجَّهَ قِبَلَ الْقِبْلَةِ، وَحَوَّلَ رِدَاءَهُ فَأُسْقُوا.
Abbod ibn Tamim (amakisidan) rivoyat qiladi: Uning amakisi — u Paygʻambar ﷺ ning sahobalaridan edi — unga aytdi: «Paygʻambar ﷺ odamlar bilan (birga) ular uchun Allohdan yomgʻir soʻrashga chiqdilar. U zot turib, Allohdan yomgʻir soʻradilar, soʻng Qiblaga yuzlanib, ridolarini (agdarib) kiydilar va yomgʻir yogʻdi».Аббод ибн Тамим (амакисидан) ривоят қилади: Унинг амакиси — у Пайғамбар ﷺ нинг саҳобаларидан эди — унга айтди: «Пайғамбар ﷺ одамлар билан (бирга) улар учун Аллоҳдан ёмғир сўрашга чиқдилар. У зот туриб, Аллоҳдан ёмғир сўрадилар, сўнг Қиблага юзланиб, ридоларини (агдариб) кийдилар ва ёмғир ёғди».