Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ otdan yiqildilar va oʻng tomonlari yo shikastlandi yoki tirnaldi; bas, biz u zotning ahvolini soʻrashga bordik. Namoz vaqti kirdi va u zot oʻtirgan holda namoz oʻqidilar, biz esa tik turgan holda oʻqidik. U zot: «Imomga ergashiladi; bas, u takbir aytsa, sizlar ham takbir aytinglar; u rukuʼ qilsa, sizlar ham rukuʼ qilinglar; u boshini koʻtarsa, sizlar ham shunday qilinglar; u: Samiʼalloohu liman hamidah, — desa, sizlar: Robbana va lakal-hamd, — denglar», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ отдан йиқилдилар ва ўнг томонлари ё шикастланди ёки тирналди; бас, биз у зотнинг аҳволини сўрашга бордик. Намоз вақти кирди ва у зот ўтирган ҳолда намоз ўқидилар, биз эса тик турган ҳолда ўқидик. У зот: «Имомга эргашилади; бас, у такбир айца, сизлар ҳам такбир айтинглар; у рукуъ қилса, сизлар ҳам рукуъ қилинглар; у бошини кўтарса, сизлар ҳам шундай қилинглар; у: Самиъаллооҳу лиман ҳамидаҳ, — деса, сизлар: Роббана ва лакал-ҳамд, — денглар», — дедилар.