Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ otdan yiqildilar va (badanlarining) oʻng tomoni shikastlandi. Biz u zotning ahvolini soʻrash uchun bordik; shu orada namoz vaqti kirdi va u zot oʻtirgan holda imomlik qildilar, biz ham oʻtirgan holda oʻqidik. Namozni tugatgach: «Imomga ergashiladi; u takbir aytsa, takbir aytinglar; u rukuʼ qilsa, rukuʼ qilinglar; u (boshini) koʻtarsa, koʻtaringlar; u ‹Samiʼalloohu liman hamidah› desa, ‹Robbana va lakal-hamd› denglar; u sajda qilsa, sajda qilinglar», — dedilar. Sufyon ham Maʼmardan shunday rivoyat qildi. Ibn Jurayj: «U zotning oʻng oyogʻi shikastlangan edi», — dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ отдан йиқилдилар ва (баданларининг) ўнг томони шикастланди. Биз у зотнинг аҳволини сўраш учун бордик; шу орада намоз вақти кирди ва у зот ўтирган ҳолда имомлик қилдилар, биз ҳам ўтирган ҳолда ўқидик. Намозни тугатгач: «Имомга эргашилади; у такбир айца, такбир айтинглар; у рукуъ қилса, рукуъ қилинглар; у (бошини) кўтарса, кўтаринглар; у ‹Самиъаллооҳу лиман ҳамидаҳ› деса, ‹Роббана ва лакал-ҳамд› денглар; у сажда қилса, сажда қилинглар», — дедилар. Суфён ҳам Маъмардан шундай ривоят қилди. Ибн Журайж: «У зотнинг ўнг оёғи шикастланган эди», — деди.