حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ دَخَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَإِذَا حَبْلٌ مَمْدُودٌ بَيْنَ السَّارِيَتَيْنِ فَقَالَ " مَا هَذَا الْحَبْلُ ". قَالُوا هَذَا حَبْلٌ لِزَيْنَبَ فَإِذَا فَتَرَتْ تَعَلَّقَتْ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لاَ، حُلُّوهُ، لِيُصَلِّ أَحَدُكُمْ نَشَاطَهُ، فَإِذَا فَتَرَ فَلْيَقْعُدْ ".
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kuni Paygʻambar ﷺ masjidga kirdilar va ikki ustun orasida osilgan bir arqonni koʻrdilar. U zot: «Bu arqon nima?» — dedilar. Odamlar: «Bu arqon Zaynab uchun — u charchaganda, (namozda tik turib turish uchun) unga osiladi», — dedi. Paygʻambar ﷺ: «Uni ishlatmanglar; arqonni yechib tashlanglar. Tetik (jonli) boʻlganingizcha namoz oʻqing; charchaganingizda esa, oʻtiring», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир куни Пайғамбар ﷺ масжидга кирдилар ва икки устун орасида осилган бир арқонни кўрдилар. У зот: «Бу арқон нима?» — дедилар. Одамлар: «Бу арқон Зайнаб учун — у чарчаганда, (намозда тик туриб туриш учун) унга осилади», — деди. Пайғамбар ﷺ: «Уни ишлатманглар; арқонни ечиб ташланглар. Тетик (жонли) бўлганингизча намоз ўқинг; чарчаганингизда эса, ўтиринг», — дедилар.