حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو إِدْرِيسَ، عَائِذُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ عُبَادَةَ بْنَ الصَّامِتِ ـ رضى الله عنه ـ وَكَانَ شَهِدَ بَدْرًا، وَهُوَ أَحَدُ النُّقَبَاءِ لَيْلَةَ الْعَقَبَةِ ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ وَحَوْلَهُ عِصَابَةٌ مِنْ أَصْحَابِهِ " بَايِعُونِي عَلَى أَنْ لاَ تُشْرِكُوا بِاللَّهِ شَيْئًا، وَلاَ تَسْرِقُوا، وَلاَ تَزْنُوا، وَلاَ تَقْتُلُوا أَوْلاَدَكُمْ، وَلاَ تَأْتُوا بِبُهْتَانٍ تَفْتَرُونَهُ بَيْنَ أَيْدِيكُمْ وَأَرْجُلِكُمْ، وَلاَ تَعْصُوا فِي مَعْرُوفٍ، فَمَنْ وَفَى مِنْكُمْ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ، وَمَنْ أَصَابَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا فَعُوقِبَ فِي الدُّنْيَا فَهُوَ كَفَّارَةٌ لَهُ، وَمَنْ أَصَابَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا ثُمَّ سَتَرَهُ اللَّهُ، فَهُوَ إِلَى اللَّهِ إِنْ شَاءَ عَفَا عَنْهُ، وَإِنْ شَاءَ عَاقَبَهُ ". فَبَايَعْنَاهُ عَلَى ذَلِكَ.
Uboda ibn Somit (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi — u Badr jangida qatnashgan va Aqaba kechasida naqib (oltovlon boshligʻi) boʻlgan edi: Rasululloh ﷺ atroflarida bir guruh sahobalar turganida: «Menga shularga (rioya qilishga) bayʼat qilinglar: Allohga hech narsani sherik qilmaslik, oʻgʻrilik qilmaslik, zino qilmaslik, bolalaringizni oʻldirmaslik, oʻzingiz toʻqib chiqargan (tuhmat) bilan birovni ayblamaslik va yaxshilikda (menga) itoatsizlik qilmaslik. Sizlardan kim (ahdiga) vafo qilsa, uning ajri Alloh zimmasidadir. Kim bulardan birortasini qilib qoʻyib, bu dunyoda jazosini olsa, bu unga kafforat boʻladi. Kim bulardan birortasini qilsa-yu, Alloh uni (gunohini) yashirsa, (uning ishi) Allohga (havola): xohlasa kechiradi, xohlasa azoblaydi», — dedilar. Uboda: «Biz shularga bayʼat qildik», — dedi.Убода ибн Сомит (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади — у Бадр жангида қатнашган ва Ақаба кечасида нақиб (олтовлон бошлиғи) бўлган эди: Расулуллоҳ ﷺ атрофларида бир гуруҳ саҳобалар турганида: «Менга шуларга (риоя қилишга) байъат қилинглар: Аллоҳга ҳеч нарсани шерик қилмаслик, ўғрилик қилмаслик, зино қилмаслик, болаларингизни ўлдирмаслик, ўзингиз тўқиб чиқарган (туҳмат) билан бировни айбламаслик ва яхшиликда (менга) итоацизлик қилмаслик. Сизлардан ким (аҳдига) вафо қилса, унинг ажри Аллоҳ зиммасидадир. Ким булардан бирортасини қилиб қўйиб, бу дунёда жазосини олса, бу унга каффорат бўлади. Ким булардан бирортасини қилса-ю, Аллоҳ уни (гуноҳини) яширса, (унинг иши) Аллоҳга (ҳавола): хоҳласа кечиради, хоҳласа азоблайди», — дедилар. Убода: «Биз шуларга байъат қилдик», — деди.