(Uboda ibn Somit (roziyallohu anhu) aytdi:) Rasululloh ﷺ biz bir majlisda ekanimizda bizga: «Sizlar menga — Allohga hech narsani sherik qilmaslik, oʻgʻrilik qilmaslik, zino qilmaslik, bolalaringizni oʻldirmaslik, oʻzingiz toʻqib chiqargan bir buhtonni qoʻllaringiz va oyoqlaringiz orasida(n) keltirmaslik (tuhmat qilmaslik), va maʼrufda (yaxshilikda) menga osiy boʻlmaslik ustiga — bayʼat qilasizmi? Bas, sizlardan kim vafo qilsa, uning ajri Allohning zimmasidadir; kim shulardan biror narsaga (gunohga) yoʻliqib, dunyoda jazolansa — bu unga kafforat (poklash)dir; kim shulardan biror narsaga yoʻliqib, Alloh uni yashirsa — uning ishi Allohga (havola)dir: xohlasa, uni jazolaydi, xohlasa, uni avf etadi», dedilar. Bas, biz unga shu (shartlar) ustiga bayʼat qildik.(Убода ибн Сомит (розияллоҳу анҳу) айтди:) Расулуллоҳ ﷺ биз бир мажлисда эканимизда бизга: «Сизлар менга — Аллоҳга ҳеч нарсани шерик қилмаслик, ўғрилик қилмаслик, зино қилмаслик, болаларингизни ўлдирмаслик, ўзингиз тўқиб чиқарган бир буҳтонни қўлларингиз ва оёқларингиз орасида(н) келтирмаслик (туҳмат қилмаслик), ва маъруфда (яхшиликда) менга осий бўлмаслик устига — байъат қиласизми? Бас, сизлардан ким вафо қилса, унинг ажри Аллоҳнинг зиммасидадир; ким шулардан бирор нарсага (гуноҳга) йўлиқиб, дунёда жазоланса — бу унга каффорат (поклаш)дир; ким шулардан бирор нарсага йўлиқиб, Аллоҳ уни яширса — унинг иши Аллоҳга (ҳавола)дир: хоҳласа, уни жазолайди, хоҳласа, уни авф этади», дедилар. Бас, биз унга шу (шартлар) устига байъат қилдик.