حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، أَخْبَرَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَخِي ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَمِّهِ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو إِدْرِيسَ، عَائِذُ اللَّهِ أَنَّ عُبَادَةَ بْنَ الصَّامِتِ ـ مِنَ الَّذِينَ شَهِدُوا بَدْرًا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ـ وَمِنْ أَصْحَابِهِ لَيْلَةَ الْعَقَبَةِ ـ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ وَحَوْلَهُ عِصَابَةٌ مِنْ أَصْحَابِهِ " تَعَالَوْا بَايِعُونِي عَلَى أَنْ لاَ تُشْرِكُوا بِاللَّهِ شَيْئًا، وَلاَ تَسْرِقُوا، وَلاَ تَزْنُوا، وَلاَ تَقْتُلُوا أَوْلاَدَكُمْ، وَلاَ تَأْتُونَ بِبُهْتَانٍ تَفْتَرُونَهُ بَيْنَ أَيْدِيكُمْ وَأَرْجُلِكُمْ، وَلاَ تَعْصُونِي فِي مَعْرُوفٍ، فَمَنْ وَفَى مِنْكُمْ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ، وَمَنْ أَصَابَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا فَعُوقِبَ بِهِ فِي الدُّنْيَا فَهْوَ لَهُ كَفَّارَةٌ، وَمَنْ أَصَابَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا فَسَتَرَهُ اللَّهُ فَأَمْرُهُ إِلَى اللَّهِ، إِنْ شَاءَ عَاقَبَهُ، وَإِنْ شَاءَ عَفَا عَنْهُ ". قَالَ فَبَايَعْتُهُ عَلَى ذَلِكَ.
Rasululloh ﷺ — atroflarida sahobalaridan bir guruh boʻlgan holda — dedilar: «Kelinglar, menga bayʼat qilinglar: Allohga hech narsani sherik qilmaslik, oʻgʻrilik qilmaslik, zino qilmaslik, bolalaringizni oʻldirmaslik, qoʻllaringiz va oyoqlaringiz orasida toʻqib chiqaradigan bir buhton (tuhmat) keltirmaslik va (yaxshilik) ishida menga osiy boʻlmaslik ustiga. Bas, sizlardan kim (ahdiga) vafo qilsa, uning ajri Alloh zimmasidadir; kim shulardan birortasini qilib, dunyoda u tufayli jazolansa, bu uning uchun kafforot (poklovchi)dir; kim shulardan birortasini qilib, Alloh uni yashirsa (pardalasa), uning ishi Allohga (havola): xohlasa uni jazolaydi, xohlasa uni avf etadi». (Uboda) aytdi: Men u zotga shunga (asosan) bayʼat qildim.Расулуллоҳ ﷺ — атрофларида саҳобаларидан бир гуруҳ бўлган ҳолда — дедилар: «Келинглар, менга байъат қилинглар: Аллоҳга ҳеч нарсани шерик қилмаслик, ўғрилик қилмаслик, зино қилмаслик, болаларингизни ўлдирмаслик, қўлларингиз ва оёқларингиз орасида тўқиб чиқарадиган бир буҳтон (туҳмат) келтирмаслик ва (яхшилик) ишида менга осий бўлмаслик устига. Бас, сизлардан ким (аҳдига) вафо қилса, унинг ажри Аллоҳ зиммасидадир; ким шулардан бирортасини қилиб, дунёда у туфайли жазоланса, бу унинг учун каффорот (покловчи)дир; ким шулардан бирортасини қилиб, Аллоҳ уни яширса (пардаласа), унинг иши Аллоҳга (ҳавола): хоҳласа уни жазолайди, хоҳласа уни авф этади». (Убода) айтди: Мен у зотга шунга (асосан) байъат қилдим.