حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أُرِيتُ النَّارَ فَإِذَا أَكْثَرُ أَهْلِهَا النِّسَاءُ يَكْفُرْنَ ". قِيلَ أَيَكْفُرْنَ بِاللَّهِ قَالَ " يَكْفُرْنَ الْعَشِيرَ، وَيَكْفُرْنَ الإِحْسَانَ، لَوْ أَحْسَنْتَ إِلَى إِحْدَاهُنَّ الدَّهْرَ ثُمَّ رَأَتْ مِنْكَ شَيْئًا قَالَتْ مَا رَأَيْتُ مِنْكَ خَيْرًا قَطُّ ".
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Menga doʻzax koʻrsatildi; uning ahlining koʻpchiligi noshukr ayollar ekan», — dedilar. «Ular Allohga kufr keltiradimi?» — deb soʻraldi. U zot: «Ular erlariga noshukrlik qiladilar, (koʻrsatilgan) yaxshilikka noshukrlik qiladilar. Sen ulardan biriga umr boʻyi yaxshilik qilsang-u, soʻng u sendan (oʻziga yoqmagan) biror narsani koʻrsa: ‹Sendan hech qachon yaxshilik koʻrmadim!› — deydi», — dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Менга дўзах кўрсатилди; унинг аҳлининг кўпчилиги ношукр аёллар экан», — дедилар. «Улар Аллоҳга куфр келтирадими?» — деб сўралди. У зот: «Улар эрларига ношукрлик қиладилар, (кўрсатилган) яхшиликка ношукрлик қиладилар. Сен улардан бирига умр бўйи яхшилик қилсанг-у, сўнг у сендан (ўзига ёқмаган) бирор нарсани кўрса: ‹Сендан ҳеч қачон яхшилик кўрмадим!› — дейди», — дедилар.