HadislarҲадисларPaygʻambarlar vorislariПайғамбарлар ворислари
Sahih al-Buxoriy · HadisСаҳиҳ ал-Бухорий · Ҳадис1212Bob 11:Боб 11: Kishi namozda boʻlganda hayvon qochib ketsaКиши намозда бўлганда ҳайвон қочиб кецаباب إِذَا انْفَلَتَتِ الدَّابَّةُ فِي الصَّلاَةِ

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا يُونُسُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ خَسَفَتِ الشَّمْسُ، فَقَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَرَأَ سُورَةً طَوِيلَةً، ثُمَّ رَكَعَ فَأَطَالَ، ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ، ثُمَّ اسْتَفْتَحَ بِسُورَةٍ أُخْرَى، ثُمَّ رَكَعَ حَتَّى قَضَاهَا وَسَجَدَ، ثُمَّ فَعَلَ ذَلِكَ فِي الثَّانِيَةِ، ثُمَّ قَالَ ‏"‏ إِنَّهُمَا آيَتَانِ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ، فَإِذَا رَأَيْتُمْ ذَلِكَ فَصَلُّوا حَتَّى يُفْرَجَ عَنْكُمْ، لَقَدْ رَأَيْتُ فِي مَقَامِي هَذَا كُلَّ شَىْءٍ وُعِدْتُهُ، حَتَّى لَقَدْ رَأَيْتُنِي أُرِيدُ أَنْ آخُذَ قِطْفًا مِنَ الْجَنَّةِ حِينَ رَأَيْتُمُونِي جَعَلْتُ أَتَقَدَّمُ، وَلَقَدْ رَأَيْتُ جَهَنَّمَ يَحْطِمُ بَعْضُهَا بَعْضًا حِينَ رَأَيْتُمُونِي تَأَخَّرْتُ، وَرَأَيْتُ فِيهَا عَمْرَو بْنَ لُحَىٍّ وَهُوَ الَّذِي سَيَّبَ السَّوَائِبَ ‏"‏‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Bir marta quyosh tutildi va Rasululloh ﷺ namozga turdilar; juda uzun surani oʻqidilar, soʻng uzoq (vaqt) rukuʼ qildilar, soʻng boshlarini koʻtarib, boshqa bir surani oʻqiy boshladilar. Soʻng rukuʼ qildilar va (uni) tugatgach, sajda qildilar; ikkinchi rakatda ham shunday qildilar, soʻng: «Bular (oy va quyosh tutilishi) — Allohning belgilaridan ikki belgi; ularni koʻrsangiz, tutilish ochilguncha namoz oʻqinglar. Shubhasiz, men shu joyda turgan paytimda, Alloh menga vaʼda qilgan har bir narsani koʻrdim; men (jannatni) koʻrdim va undan bir shingil (uzum) uzmoqchi boʻldim — oʻsha paytda sizlar meni oldinga qadam tashlayotgan holda koʻrdingiz. Shubhasiz, men doʻzaxni — uning qismlari bir-birini yemirib turgan holda — koʻrdim — oʻsha paytda sizlar meni orqaga chekinayotgan holda koʻrdingiz; va unda men Amr ibn Luhayni koʻrdim — u butlar nomiga hayvonlarni (boʻsh) qoʻyib yuborish odatini boshlagan edi», — dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Бир марта қуёш тутилди ва Расулуллоҳ ﷺ намозга турдилар; жуда узун сурани ўқидилар, сўнг узоқ (вақт) рукуъ қилдилар, сўнг бошларини кўтариб, бошқа бир сурани ўқий бошладилар. Сўнг рукуъ қилдилар ва (уни) тугатгач, сажда қилдилар; иккинчи ракатда ҳам шундай қилдилар, сўнг: «Булар (ой ва қуёш тутилиши) — Аллоҳнинг белгиларидан икки белги; уларни кўрсангиз, тутилиш очилгунча намоз ўқинглар. Шубҳасиз, мен шу жойда турган пайтимда, Аллоҳ менга ваъда қилган ҳар бир нарсани кўрдим; мен (жаннатни) кўрдим ва ундан бир шингил (узум) узмоқчи бўлдим — ўша пайтда сизлар мени олдинга қадам ташлаётган ҳолда кўрдингиз. Шубҳасиз, мен дўзахни — унинг қисмлари бир-бирини емириб турган ҳолда — кўрдим — ўша пайтда сизлар мени орқага чекинаётган ҳолда кўрдингиз; ва унда мен Амр ибн Луҳайни кўрдим — у бутлар номига ҳайвонларни (бўш) қўйиб юбориш одатини бошлаган эди», — дедилар.

Darajasi:Даражаси: SahihСаҳиҳ · Rivoyat qildi:Ривоят қилди: Oysha bint Abu Bakr as-Siddiq (Ummul-mu'minin)