حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ابْنِ بُحَيْنَةَ الأَسْدِيِّ، حَلِيفِ بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَامَ فِي صَلاَةِ الظُّهْرِ وَعَلَيْهِ جُلُوسٌ، فَلَمَّا أَتَمَّ صَلاَتَهُ سَجَدَ سَجْدَتَيْنِ فَكَبَّرَ فِي كُلِّ سَجْدَةٍ وَهُوَ جَالِسٌ قَبْلَ أَنْ يُسَلِّمَ، وَسَجَدَهُمَا النَّاسُ مَعَهُ مَكَانَ مَا نَسِيَ مِنَ الْجُلُوسِ. تَابَعَهُ ابْنُ جُرَيْجٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ فِي التَّكْبِيرِ.
Abdulloh ibn Buhayna al-Asdiy (Bani Abdulmuttalibning ittifoqchisi) (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ peshin namozida (ikkinchi rakatdan keyin) oʻtirishlari kerak edi (lekin tashahhud uchun oʻtirmay, uchinchi rakatga turdilar); namozni tugatgach, u zot — salomdan oldin, oʻtirgan holda — har bir sajdada takbir aytib, ikki sajda qildilar; odamlar ham u zot bilan — u zot unutgan oʻtirish oʻrniga — ikki sajda qildi.Абдуллоҳ ибн Буҳайна ал-Асдий (Бани Абдулмутталибнинг иттифоқчиси) (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ пешин намозида (иккинчи ракатдан кейин) ўтиришлари керак эди (лекин ташаҳҳуд учун ўтирмай, учинчи ракатга турдилар); намозни тугатгач, у зот — саломдан олдин, ўтирган ҳолда — ҳар бир саждада такбир айтиб, икки сажда қилдилар; одамлар ҳам у зот билан — у зот унутган ўтириш ўрнига — икки сажда қилди.