حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي خَارِجَةُ بْنُ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ، أَنَّ أُمَّ الْعَلاَءِ ـ امْرَأَةً مِنَ الأَنْصَارِ ـ بَايَعَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَخْبَرَتْهُ أَنَّهُ اقْتُسِمَ الْمُهَاجِرُونَ قُرْعَةً فَطَارَ لَنَا عُثْمَانُ بْنُ مَظْعُونٍ، فَأَنْزَلْنَاهُ فِي أَبْيَاتِنَا، فَوَجِعَ وَجَعَهُ الَّذِي تُوُفِّيَ فِيهِ، فَلَمَّا تُوُفِّيَ وَغُسِّلَ وَكُفِّنَ فِي أَثْوَابِهِ، دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ رَحْمَةُ اللَّهِ عَلَيْكَ أَبَا السَّائِبِ، فَشَهَادَتِي عَلَيْكَ لَقَدْ أَكْرَمَكَ اللَّهُ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " وَمَا يُدْرِيكِ أَنَّ اللَّهَ قَدْ أَكْرَمَهُ ". فَقُلْتُ بِأَبِي أَنْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَمَنْ يُكْرِمُهُ اللَّهُ فَقَالَ " أَمَّا هُوَ فَقَدْ جَاءَهُ الْيَقِينُ، وَاللَّهِ إِنِّي لأَرْجُو لَهُ الْخَيْرَ، وَاللَّهِ مَا أَدْرِي ـ وَأَنَا رَسُولُ اللَّهِ ـ مَا يُفْعَلُ بِي ". قَالَتْ فَوَاللَّهِ لاَ أُزَكِّي أَحَدًا بَعْدَهُ أَبَدًا. حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُفَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، مِثْلَهُ. وَقَالَ نَافِعُ بْنُ يَزِيدَ عَنْ عُقَيْلٍ، مَا يُفْعَلُ بِهِ وَتَابَعَهُ شُعَيْبٌ وَعَمْرُو بْنُ دِينَارٍ وَمَعْمَرٌ.
Xorija ibn Zayd ibn Sobit (Ummu Alodan) rivoyat qiladi: Ummu Alo — Paygʻambar ﷺ ga bayʼat bergan bir ansoriy ayol — menga dedi: «Muhojirlar qurʼa (chek) tashlash orqali oramizda taqsimlandi va bizning ulushimizga Usmon ibn Mazʼun tushdi. Biz uni uyimizda turgʻizdik. Soʻng u — vafotiga sabab boʻlgan — bir kasalga giriftor boʻldi; u vafot etgach, yuvildi va oʻz kiyimlariga kafanlandi; (oʻshanda) Rasululloh ﷺ keldilar. Men: ‹Alloh senga rahm qilsin, ey Abu Soib! Men guvohlik beramanki, Alloh seni izzatli qildi›, — dedim. Paygʻambar ﷺ: ‹Alloh uni izzatli qilganini qayerdan bilasan?› — dedilar. Men: ‹Yo Rasululloh, otam sizga fido boʻlsin! Alloh yana kimga oʻz izzatini ato etsin?› — dedim. Paygʻambar ﷺ: ‹Shubhasiz, unga oʻlim keldi. Allohga qasamki, men ham unga yaxshilik tilayman, lekin Allohga qasamki, men — Allohning Rasuli boʻlsam-da — Alloh men bilan nima qilishini bilmayman›, — dedilar». (Ummu Alo dedi:) «Allohga qasamki, men shundan keyin hech kimning taqvodorligiga guvohlik bermadim». Lays ham yuqoridagidek rivoyat qildi.Хорижа ибн Зайд ибн Собит (Умму Алодан) ривоят қилади: Умму Ало — Пайғамбар ﷺ га байъат берган бир ансорий аёл — менга деди: «Муҳожирлар қуръа (чек) ташлаш орқали орамизда тақсимланди ва бизнинг улушимизга Усмон ибн Мазъун тушди. Биз уни уйимизда турғиздик. Сўнг у — вафотига сабаб бўлган — бир касалга гирифтор бўлди; у вафот этгач, ювилди ва ўз кийимларига кафанланди; (ўшанда) Расулуллоҳ ﷺ келдилар. Мен: ‹Аллоҳ сенга раҳм қилсин, эй Абу Соиб! Мен гувоҳлик бераманки, Аллоҳ сени иззатли қилди›, — дедим. Пайғамбар ﷺ: ‹Аллоҳ уни иззатли қилганини қаердан биласан?› — дедилар. Мен: ‹Ё Расулуллоҳ, отам сизга фидо бўлсин! Аллоҳ яна кимга ўз иззатини ато эцин?› — дедим. Пайғамбар ﷺ: ‹Шубҳасиз, унга ўлим келди. Аллоҳга қасамки, мен ҳам унга яхшилик тилайман, лекин Аллоҳга қасамки, мен — Аллоҳнинг Расули бўлсам-да — Аллоҳ мен билан нима қилишини билмайман›, — дедилар». (Умму Ало деди:) «Аллоҳга қасамки, мен шундан кейин ҳеч кимнинг тақводорлигига гувоҳлик бермадим». Лайс ҳам юқоридагидек ривоят қилди.