حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ أَخَذَ عَلَيْنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عِنْدَ الْبَيْعَةِ أَنْ لاَ نَنُوحَ، فَمَا وَفَتْ مِنَّا امْرَأَةٌ غَيْرَ خَمْسِ نِسْوَةٍ أُمِّ سُلَيْمٍ وَأُمِّ الْعَلاَءِ وَابْنَةِ أَبِي سَبْرَةَ امْرَأَةِ مُعَاذٍ وَامْرَأَتَيْنِ أَوِ ابْنَةِ أَبِي سَبْرَةَ وَامْرَأَةِ مُعَاذٍ وَامْرَأَةٍ أُخْرَى.
Ummu Atiyya (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ ga bayʼat bergan paytimizda (qoʻyilgan) shartlardan biri — biz yigʻi (nola) qilmasligimiz edi, lekin uni faqat beshta ayol bajardi: ular — Ummu Sulaym, Ummu Alo, Abu Sabraning qizi (Muozning xotini) va boshqa ikki ayol; yoki — Abu Sabraning qizi, Muozning xotini va boshqa bir ayol.Умму Атийя (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ га байъат берган пайтимизда (қўйилган) шартлардан бири — биз йиғи (нола) қилмаслигимиз эди, лекин уни фақат бешта аёл бажарди: улар — Умму Сулайм, Умму Ало, Абу Сабранинг қизи (Муознинг хотини) ва бошқа икки аёл; ёки — Абу Сабранинг қизи, Муознинг хотини ва бошқа бир аёл.