حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا أَفْلَحُ بْنُ حُمَيْدٍ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ نَزَلْنَا الْمُزْدَلِفَةَ فَاسْتَأْذَنَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم سَوْدَةُ أَنْ تَدْفَعَ قَبْلَ حَطْمَةِ النَّاسِ، وَكَانَتِ امْرَأَةً بَطِيئَةً، فَأَذِنَ لَهَا، فَدَفَعَتْ قَبْلَ حَطْمَةِ النَّاسِ، وَأَقَمْنَا حَتَّى أَصْبَحْنَا نَحْنُ، ثُمَّ دَفَعْنَا بِدَفْعِهِ، فَلأَنْ أَكُونَ اسْتَأْذَنْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَمَا اسْتَأْذَنَتْ سَوْدَةُ أَحَبُّ إِلَىَّ مِنْ مَفْرُوحٍ بِهِ.
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Biz Muzdalifada (ulovdan) tushdik va Savda Paygʻambar ﷺ dan — odamlar oqimi (tiqilinch) boʻlishdan oldin (erta) ketishga — ruxsat soʻradi. U sekin (harakatli) ayol edi va u zot unga ruxsat berdilar; bas, u odamlar oqimidan oldin (Muzdalifadan) qaytdi. Biz esa — tong otguncha — Muzdalifada turaverdik va Paygʻambar ﷺ bilan (birga) yoʻlga chiqdik; ammo (men shunchalik qiynaldimki,) koshki men ham Rasululloh ﷺ dan — Savda olgandek — ruxsat olgan boʻlsam edi va bu menga har qanday boshqa baxtdan koʻra suyumliroq boʻlar edi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Биз Муздалифада (уловдан) тушдик ва Савда Пайғамбар ﷺ дан — одамлар оқими (тиқилинч) бўлишдан олдин (эрта) кетишга — рухсат сўради. У секин (ҳаракатли) аёл эди ва у зот унга рухсат бердилар; бас, у одамлар оқимидан олдин (Муздалифадан) қайтди. Биз эса — тонг отгунча — Муздалифада туравердик ва Пайғамбар ﷺ билан (бирга) йўлга чиқдик; аммо (мен шунчалик қийналдимки,) кошки мен ҳам Расулуллоҳ ﷺ дан — Савда олгандек — рухсат олган бўлсам эди ва бу менга ҳар қандай бошқа бахтдан кўра суюмлироқ бўлар эди.