حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عِيسَى، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنَا عَمْرٌو، عَنْ أَبِي الأَسْوَدِ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ، مَوْلَى أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ حَدَّثَهُ أَنَّهُ، كَانَ يَسْمَعُ أَسْمَاءَ تَقُولُ كُلَّمَا مَرَّتْ بِالْحَجُونِ صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ لَقَدْ نَزَلْنَا مَعَهُ هَا هُنَا، وَنَحْنُ يَوْمَئِذٍ خِفَافٌ، قَلِيلٌ ظَهْرُنَا، قَلِيلَةٌ أَزْوَادُنَا، فَاعْتَمَرْتُ أَنَا وَأُخْتِي عَائِشَةُ وَالزُّبَيْرُ وَفُلاَنٌ وَفُلاَنٌ، فَلَمَّا مَسَحْنَا الْبَيْتَ أَحْلَلْنَا، ثُمَّ أَهْلَلْنَا مِنَ الْعَشِيِّ بِالْحَجِّ.
Asvad (Asmoning xizmatkori Abdullohdan) rivoyat qiladi: Abdulloh — Asmo bint Abu Bakrning xizmatkori — menga aytdiki, u Asmoning — Hajundan oʻtgan har safar — shunday deganini eshitar edi: «Alloh oʻz Rasuli Muhammad (ﷺ)ga rahmat (salovot) qilsin. Bir marta biz u zot bilan birga shu yerda tushgan edik; oʻsha paytda biz yengil yuk bilan safar qilayotgan edik — bizda oz miqdorda ulov va kam ozuqa bor edi. Men, opam Oisha, Zubayr va falon-falonchi (kishilar) umra qildik; biz Kaʼbaga qoʻllarimizni surgach (yaʼni Kaʼbani hamda Safo bilan Marvani tavof qilgach), ehromdan chiqdik. Keyin oʻsha kechqurunning oʻzida haj uchun ehrom bogʻladik».Асвад (Асмонинг хизматкори Абдуллоҳдан) ривоят қилади: Абдуллоҳ — Асмо бинт Абу Бакрнинг хизматкори — менга айтдики, у Асмонинг — Ҳажундан ўтган ҳар сафар — шундай деганини эшитар эди: «Аллоҳ ўз Расули Муҳаммад (ﷺ)га раҳмат (саловот) қилсин. Бир марта биз у зот билан бирга шу ерда тушган эдик; ўша пайтда биз енгил юк билан сафар қилаётган эдик — бизда оз миқдорда улов ва кам озуқа бор эди. Мен, опам Оиша, Зубайр ва фалон-фалончи (кишилар) умра қилдик; биз Каъбага қўлларимизни сургач (яъни Каъбани ҳамда Сафо билан Марвани тавоф қилгач), эҳромдан чиқдик. Кейин ўша кечқуруннинг ўзида ҳаж учун эҳром боғладик».