حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، حَدَّثَنَا أَيْمَنُ بْنُ نَابِلٍ، حَدَّثَنَا الْقَاسِمُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّهَا قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ، اعْتَمَرْتُمْ وَلَمْ أَعْتَمِرْ. فَقَالَ " يَا عَبْدَ الرَّحْمَنِ اذْهَبْ بِأُخْتِكَ فَأَعْمِرْهَا مِنَ التَّنْعِيمِ ". فَأَحْقَبَهَا عَلَى نَاقَةٍ فَاعْتَمَرَتْ.
Qosim ibn Muhammad (Oishadan) rivoyat qiladi: Oisha: «Yo Rasululloh, siz umra qildingiz, men esa qilmadim», — dedi. U zot: «Ey Abdurrahmon, singling bilan borib, uni Tanʼimdan umra qildir», — dedilar. Abdurrahmon uni urgʻochi tuyaning yuk egariga mindirdi va u umra qildi.Қосим ибн Муҳаммад (Оишадан) ривоят қилади: Оиша: «Ё Расулуллоҳ, сиз умра қилдингиз, мен эса қилмадим», — деди. У зот: «Эй Абдурраҳмон, синглинг билан бориб, уни Танъимдан умра қилдир», — дедилар. Абдурраҳмон уни урғочи туянинг юк эгарига миндирди ва у умра қилди.