حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ حِينَ خَرَجَ إِلَى مَكَّةَ مُعْتَمِرًا فِي الْفِتْنَةِ إِنْ صُدِدْتُ عَنِ الْبَيْتِ صَنَعْنَا كَمَا صَنَعْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَهَلَّ بِعُمْرَةٍ، مِنْ أَجْلِ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ أَهَلَّ بِعُمْرَةٍ عَامَ الْحُدَيْبِيَةِ، ثُمَّ إِنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ نَظَرَ فِي أَمْرِهِ فَقَالَ مَا أَمْرُهُمَا إِلاَّ وَاحِدٌ. فَالْتَفَتَ إِلَى أَصْحَابِهِ فَقَالَ مَا أَمْرُهُمَا إِلاَّ وَاحِدٌ، أُشْهِدُكُمْ أَنِّي قَدْ أَوْجَبْتُ الْحَجَّ مَعَ الْعُمْرَةِ، ثُمَّ طَافَ لَهُمَا طَوَافًا وَاحِدًا، وَرَأَى أَنَّ ذَلِكَ مُجْزِيًا عَنْهُ، وَأَهْدَى.
Nofiʼ (Ibn Umardan) rivoyat qiladi: Abdulloh ibn Umar fitna(lar) davrida umra qilish niyatida Makkaga yoʻlga chiqqanda: «Agar men Kaʼbaga yetishdan toʻsilsam, biz Allohning Rasuli ﷺ bilan birga boʻlganimizda qilganidek qilar edim», — dedi. Bas, u umra uchun ehrom bogʻladi — chunki Paygʻambar ﷺ Hudaybiya yilida umra uchun ehrom bogʻlagan edilar. Soʻng Abdulloh ibn Umar bu haqda oʻylab: «Haj va umraning shartlari bir xil», — dedi. Soʻng u sahobalari (hamrohlari) tomonga burilib: «Haj va umraning shartlari bir xil. Men sizlarni guvoh qilamanki, men umra bilan birga hajni ham oʻzimga vojib qildim», — dedi. Soʻng u ikkovi (haj va umra) uchun bir tavof (Safo bilan Marva orasida) qildi va uni oʻziga kifoya deb hisobladi hamda Hadiy soʻydi.Нофиъ (Ибн Умардан) ривоят қилади: Абдуллоҳ ибн Умар фитна(лар) даврида умра қилиш ниятида Маккага йўлга чиққанда: «Агар мен Каъбага етишдан тўсилсам, биз Аллоҳнинг Расули ﷺ билан бирга бўлганимизда қилганидек қилар эдим», — деди. Бас, у умра учун эҳром боғлади — чунки Пайғамбар ﷺ Ҳудайбия йилида умра учун эҳром боғлаган эдилар. Сўнг Абдуллоҳ ибн Умар бу ҳақда ўйлаб: «Ҳаж ва умранинг шартлари бир хил», — деди. Сўнг у саҳобалари (ҳамроҳлари) томонга бурилиб: «Ҳаж ва умранинг шартлари бир хил. Мен сизларни гувоҳ қиламанки, мен умра билан бирга ҳажни ҳам ўзимга вожиб қилдим», — деди. Сўнг у иккови (ҳаж ва умра) учун бир тавоф (Сафо билан Марва орасида) қилди ва уни ўзига кифоя деб ҳисоблади ҳамда Ҳадий сўйди.