حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِي شُرَيْحٍ الْعَدَوِيِّ، أَنَّهُ قَالَ لِعَمْرِو بْنِ سَعِيدٍ، وَهُوَ يَبْعَثُ الْبُعُوثَ إِلَى مَكَّةَ ائْذَنْ لِي أَيُّهَا الأَمِيرُ أُحَدِّثْكَ قَوْلاً قَامَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِلْغَدِ مِنْ يَوْمِ الْفَتْحِ، فَسَمِعَتْهُ أُذُنَاىَ، وَوَعَاهُ قَلْبِي، وَأَبْصَرَتْهُ عَيْنَاىَ حِينَ تَكَلَّمَ بِهِ، إِنَّهُ حَمِدَ اللَّهَ، وَأَثْنَى عَلَيْهِ، ثُمَّ قَالَ " إِنَّ مَكَّةَ حَرَّمَهَا اللَّهُ وَلَمْ يُحَرِّمْهَا النَّاسُ، فَلاَ يَحِلُّ لاِمْرِئٍ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ أَنْ يَسْفِكَ بِهَا دَمًا وَلاَ يَعْضُدَ بِهَا شَجَرَةً، فَإِنْ أَحَدٌ تَرَخَّصَ لِقِتَالِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُولُوا لَهُ إِنَّ اللَّهَ أَذِنَ لِرَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم وَلَمْ يَأْذَنْ لَكُمْ، وَإِنَّمَا أَذِنَ لِي سَاعَةً مِنْ نَهَارٍ، وَقَدْ عَادَتْ حُرْمَتُهَا الْيَوْمَ كَحُرْمَتِهَا بِالأَمْسِ، وَلْيُبَلِّغِ الشَّاهِدُ الْغَائِبَ ". فَقِيلَ لأَبِي شُرَيْحٍ مَا قَالَ لَكَ عَمْرٌو قَالَ أَنَا أَعْلَمُ بِذَلِكَ مِنْكَ يَا أَبَا شُرَيْحٍ، إِنَّ الْحَرَمَ لاَ يُعِيذُ عَاصِيًا، وَلاَ فَارًّا بِدَمٍ، وَلاَ فَارًّا بِخَرْبَةٍ. خَرْبَةٌ بَلِيَّةٌ.
Said ibn Abu Said al-Maqburiy (Abu Shurayh al-Adaviydan) rivoyat qiladi: Abu Shurayh Amr ibn Saidga — u (Amr) Makkaga (Abdulloh ibn Zubayrga qarshi jang qilish uchun) qoʻshin joʻnatayotgan paytda — shunday degan edi: «Ey amir! Menga — Makka fathining ertasi kuni Allohning Rasuli ﷺ aytgan soʻzini — senga aytishga ruxsat ber. Mening quloqlarim uni eshitdi, qalbim uni yaxshilab angladi va men oʻz koʻzim bilan Paygʻambar ﷺ ni koʻrdim — u zot Allohga hamd va sano aytgandan keyin: ‹Makkani — odamlar emas — Alloh haram (muqaddas) qildi; bas, Allohga va Oxirat kuniga iymon keltirgan kishi unda na qon toʻksin, na uning daraxtini kessin. Agar kimdir — Allohning Rasuli ﷺ Makkada jang qilgan edi, deb — (unda) jang qilish joiz, deb (daʼvo) qilsa, unga: «Alloh oʻz Paygʻambariga ruxsat berdi, lekin senga ruxsat bermadi», — deb ayt. Alloh menga ham oʻsha kuni (fath kuni) faqat bir necha soat (jang qilishga) ruxsat berdi; bugun esa uning hurmati — avval boʻlganidek — (qaytadan) amal qiladi. Bas, hozir boʻlganlar buni hozir boʻlmaganlarga yetkazsin›, — der edi». Abu Shurayhdan: «Amr (senga) nima javob berdi?» — deb soʻraldi. U: «(Amr:) ‹Ey Abu Shurayh, men bu borada sendan koʻproq bilaman: Makka — gunohkor, qotil yoki oʻgʻrini himoya qilmaydi›, — dedi», — dedi.Саид ибн Абу Саид ал-Мақбурий (Абу Шурайҳ ал-Адавийдан) ривоят қилади: Абу Шурайҳ Амр ибн Саидга — у (Амр) Маккага (Абдуллоҳ ибн Зубайрга қарши жанг қилиш учун) қўшин жўнатаётган пайтда — шундай деган эди: «Эй амир! Менга — Макка фатҳининг эртаси куни Аллоҳнинг Расули ﷺ айтган сўзини — сенга айтишга рухсат бер. Менинг қулоқларим уни эшитди, қалбим уни яхшилаб англади ва мен ўз кўзим билан Пайғамбар ﷺ ни кўрдим — у зот Аллоҳга ҳамд ва сано айтгандан кейин: ‹Маккани — одамлар эмас — Аллоҳ ҳарам (муқаддас) қилди; бас, Аллоҳга ва Охират кунига иймон келтирган киши унда на қон тўксин, на унинг дарахтини кессин. Агар кимдир — Аллоҳнинг Расули ﷺ Маккада жанг қилган эди, деб — (унда) жанг қилиш жоиз, деб (даъво) қилса, унга: «Аллоҳ ўз Пайғамбарига рухсат берди, лекин сенга рухсат бермади», — деб айт. Аллоҳ менга ҳам ўша куни (фатҳ куни) фақат бир неча соат (жанг қилишга) рухсат берди; бугун эса унинг ҳурмати — аввал бўлганидек — (қайтадан) амал қилади. Бас, ҳозир бўлганлар буни ҳозир бўлмаганларга етказсин›, — дер эди». Абу Шурайҳдан: «Амр (сенга) нима жавоб берди?» — деб сўралди. У: «(Амр:) ‹Эй Абу Шурайҳ, мен бу борада сендан кўпроқ биламан: Макка — гуноҳкор, қотил ёки ўғрини ҳимоя қилмайди›, — деди», — деди.