حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ افْتَتَحَ مَكَّةَ " لاَ هِجْرَةَ وَلَكِنْ جِهَادٌ وَنِيَّةٌ، وَإِذَا اسْتُنْفِرْتُمْ فَانْفِرُوا، فَإِنَّ هَذَا بَلَدٌ حَرَّمَ اللَّهُ يَوْمَ خَلَقَ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضَ، وَهُوَ حَرَامٌ بِحُرْمَةِ اللَّهِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ، وَإِنَّهُ لَمْ يَحِلَّ الْقِتَالُ فِيهِ لأَحَدٍ قَبْلِي، وَلَمْ يَحِلَّ لِي إِلاَّ سَاعَةً مِنْ نَهَارٍ، فَهُوَ حَرَامٌ بِحُرْمَةِ اللَّهِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ، لاَ يُعْضَدُ شَوْكُهُ، وَلاَ يُنَفَّرُ صَيْدُهُ، وَلاَ يَلْتَقِطُ لُقَطَتَهُ إِلاَّ مَنْ عَرَّفَهَا، وَلاَ يُخْتَلَى خَلاَهَا ". قَالَ الْعَبَّاسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ. إِلاَّ الإِذْخِرَ، فَإِنَّهُ لِقَيْنِهِمْ وَلِبُيُوتِهِمْ. قَالَ قَالَ " إِلاَّ الإِذْخِرَ ".
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Makka fathi kuni Paygʻambar ﷺ: «(Makkadan) endi hijrat (qilish) yoʻq, balki jihod va niyat (bor); qachon jihodga chaqirilsangiz, darrov (chiqib) keting. Shubhasiz, Alloh bu joyni (Makkani) — osmonlar va yer yaratilgandan beri — haram qilgan va u — Qiyomat kunigacha — haram boʻlib qoladi; Alloh uning hurmatini (shunday) belgiladi. Mendan oldin hech kim uchun unda jang qilish joiz boʻlmagan, hatto men uchun ham u faqat kunning bir qismidagina halol qilindi. Bas, u — Allohning hurmati bilan — Qiyomat kunigacha haram(dir). Uning tikanli butalari sugʻurilmasin, ovi hurkitilmasin va luqtasi — uni (elga) eʼlon qiluvchidan boshqaga — olinmasin hamda oʻt-oʻlani (oʻsimligi) kesilmasin», — dedilar. Abbos: «Yo Rasululloh, Izxir (oʻti)dan boshqa — chunki u ularning (yaʼni bizning) temirchilari va uy ehtiyojlari uchun (ishlatiladi)», — dedi. Bas, Paygʻambar ﷺ: «Izxirdan boshqa», — dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Макка фатҳи куни Пайғамбар ﷺ: «(Маккадан) энди ҳижрат (қилиш) йўқ, балки жиҳод ва ният (бор); қачон жиҳодга чақирилсангиз, дарров (чиқиб) кетинг. Шубҳасиз, Аллоҳ бу жойни (Маккани) — осмонлар ва ер яратилгандан бери — ҳарам қилган ва у — Қиёмат кунигача — ҳарам бўлиб қолади; Аллоҳ унинг ҳурматини (шундай) белгилади. Мендан олдин ҳеч ким учун унда жанг қилиш жоиз бўлмаган, ҳатто мен учун ҳам у фақат куннинг бир қисмидагина ҳалол қилинди. Бас, у — Аллоҳнинг ҳурмати билан — Қиёмат кунигача ҳарам(дир). Унинг тиканли буталари суғурилмасин, ови ҳуркитилмасин ва луқтаси — уни (элга) эълон қилувчидан бошқага — олинмасин ҳамда ўт-ўлани (ўсимлиги) кесилмасин», — дедилар. Аббос: «Ё Расулуллоҳ, Изхир (ўти)дан бошқа — чунки у уларнинг (яъни бизнинг) темирчилари ва уй эҳтиёжлари учун (ишлатилади)», — деди. Бас, Пайғамбар ﷺ: «Изхирдан бошқа», — дедилар.