حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، قَالَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم سُئِلَ فِي حَجَّتِهِ فَقَالَ ذَبَحْتُ قَبْلَ أَنْ أَرْمِيَ، فَأَوْمَأَ بِيَدِهِ قَالَ وَلاَ حَرَجَ. قَالَ حَلَقْتُ قَبْلَ أَنْ أَذْبَحَ. فَأَوْمَأَ بِيَدِهِ وَلاَ حَرَجَ.
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Paygʻambar ﷺ ga (soʻnggi Hajda): «Men tosh otishdan (Ramyidan) oldin (qurbonlikni) soʻyib qoʻydim», — dedi. U zot qoʻllari bilan ishora qilib: «Zarari yoʻq», — dedilar. Soʻng boshqasi: «Men qurbonlik soʻyishdan oldin sochimni oldirib qoʻydim», — dedi. U zot qoʻllari bilan ishora qilib: «Zarari yoʻq», — dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Бир киши Пайғамбар ﷺ га (сўнгги Ҳажда): «Мен тош отишдан (Рамйидан) олдин (қурбонликни) сўйиб қўйдим», — деди. У зот қўллари билан ишора қилиб: «Зарари йўқ», — дедилар. Сўнг бошқаси: «Мен қурбонлик сўйишдан олдин сочимни олдириб қўйдим», — деди. У зот қўллари билан ишора қилиб: «Зарари йўқ», — дедилар.