حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَدِمَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ الْمَدِينَةَ فَآخَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بَيْنَهُ وَبَيْنَ سَعْدِ بْنِ الرَّبِيعِ الأَنْصَارِيِّ، وَكَانَ سَعْدٌ ذَا غِنًى، فَقَالَ لِعَبْدِ الرَّحْمَنِ أُقَاسِمُكَ مَالِي نِصْفَيْنِ، وَأُزَوِّجُكَ. قَالَ بَارَكَ اللَّهُ لَكَ فِي أَهْلِكَ وَمَالِكَ، دُلُّونِي عَلَى السُّوقِ. فَمَا رَجَعَ حَتَّى اسْتَفْضَلَ أَقِطًا وَسَمْنًا، فَأَتَى بِهِ أَهْلَ مَنْزِلِهِ، فَمَكَثْنَا يَسِيرًا ـ أَوْ مَا شَاءَ اللَّهُ ـ فَجَاءَ وَعَلَيْهِ وَضَرٌ مِنْ صُفْرَةٍ، فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَهْيَمْ ". قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ تَزَوَّجْتُ امْرَأَةً مِنَ الأَنْصَارِ. قَالَ " مَا سُقْتَ إِلَيْهَا ". قَالَ نَوَاةً مِنْ ذَهَبٍ، أَوْ وَزْنَ نَوَاةٍ مِنْ ذَهَبٍ. قَالَ " أَوْلِمْ وَلَوْ بِشَاةٍ ".
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Abdurrahmon ibn Avf Madinaga kelganda, Paygʻambar ﷺ u bilan Saʼd ibn Robeʼ al-Ansoriy orasida birodarlik bogʻladi. Saʼd badavlat kishi edi; bas, u Abdurrahmonga: «Men senga mol-mulkimning yarmini beraman va senga uylanishda yordam beraman», — dedi. Abdurrahmon (unga): «Alloh senga oilang va molingda barakat bersin. Menga bozorni koʻrsat», — dedi. Bas, Abdurrahmon bozordan — (savdo orqali) bir oz quruq pishloq (yogʻurt) va saryogʻ topmaguncha — qaytmadi. U bularni oʻz uyiga keltirdi. Biz bir muddat (yoki Alloh xohlagan qadar) qoldik, soʻng Abdurrahmon — sargʻish atir surtgan holda — keldi. Paygʻambar ﷺ (unga): «Bu nima?» — dedilar. U: «Men bir ansoriy ayolga uylandim», — dedi. Paygʻambar ﷺ: «Unga nima (mahr) berding?» — dedilar. U: «Bir xurmo donasi ogʻirligicha oltin», — dedi. Paygʻambar ﷺ (unga): «Bir qoʻy bilan boʻlsa ham, valima (toʻy ziyofati) qil», — dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Абдурраҳмон ибн Авф Мадинага келганда, Пайғамбар ﷺ у билан Саъд ибн Робеъ ал-Ансорий орасида биродарлик боғлади. Саъд бадавлат киши эди; бас, у Абдурраҳмонга: «Мен сенга мол-мулкимнинг ярмини бераман ва сенга уйланишда ёрдам бераман», — деди. Абдурраҳмон (унга): «Аллоҳ сенга оиланг ва молингда баракат берсин. Менга бозорни кўрсат», — деди. Бас, Абдурраҳмон бозордан — (савдо орқали) бир оз қуруқ пишлоқ (ёғурт) ва сарёғ топмагунча — қайтмади. У буларни ўз уйига келтирди. Биз бир муддат (ёки Аллоҳ хоҳлаган қадар) қолдик, сўнг Абдурраҳмон — сарғиш атир суртган ҳолда — келди. Пайғамбар ﷺ (унга): «Бу нима?» — дедилар. У: «Мен бир ансорий аёлга уйландим», — деди. Пайғамбар ﷺ: «Унга нима (маҳр) бердинг?» — дедилар. У: «Бир хурмо донаси оғирлигича олтин», — деди. Пайғамбар ﷺ (унга): «Бир қўй билан бўлса ҳам, валима (тўй зиёфати) қил», — дедилар.