حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ ـ رضى الله عنه ـ لَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ آخَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْنِي وَبَيْنَ سَعْدِ بْنِ الرَّبِيعِ فَقَالَ سَعْدُ بْنُ الرَّبِيعِ إِنِّي أَكْثَرُ الأَنْصَارِ مَالاً، فَأَقْسِمُ لَكَ نِصْفَ مَالِي، وَانْظُرْ أَىَّ زَوْجَتَىَّ هَوِيتَ نَزَلْتُ لَكَ عَنْهَا، فَإِذَا حَلَّتْ تَزَوَّجْتَهَا. قَالَ فَقَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ لاَ حَاجَةَ لِي فِي ذَلِكَ، هَلْ مِنْ سُوقٍ فِيهِ تِجَارَةٌ قَالَ سُوقُ قَيْنُقَاعَ. قَالَ فَغَدَا إِلَيْهِ عَبْدُ الرَّحْمَنِ، فَأَتَى بِأَقِطٍ وَسَمْنٍ ـ قَالَ ـ ثُمَّ تَابَعَ الْغُدُوَّ، فَمَا لَبِثَ أَنْ جَاءَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَلَيْهِ أَثَرُ صُفْرَةٍ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " تَزَوَّجْتَ ". قَالَ نَعَمْ. قَالَ " وَمَنْ ". قَالَ امْرَأَةً مِنَ الأَنْصَارِ. قَالَ " كَمْ سُقْتَ ". قَالَ زِنَةَ نَوَاةٍ مِنْ ذَهَبٍ أَوْ نَوَاةً مِنْ ذَهَبٍ. فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَوْلِمْ وَلَوْ بِشَاةٍ ".
Ibrohim ibn Saʼd (otasidan, bobosidan) rivoyat qiladi: Abdurrahmon ibn Avf dedi: «Biz Madinaga muhojir boʻlib kelganimizda, Allohning Rasuli ﷺ men bilan Saʼd ibn Robeʼ orasida birodarlik (uxuvvat) bogʻladi. Saʼd ibn Robeʼ (menga): ‹Men ansorlarning eng badavlati(man); bas, men senga mol-mulkimning yarmini beraman va sen mening ikki zavjamga qarab, qaysi birini tanlasang, men uni taloq qilaman; u (idda) muddatini toʻldirgach, sen unga uylanaverasan›, — dedi. Abdurrahmon: ‹Menga bularning hammasi kerak emas. Savdo qilinadigan biror bozor bormi?›, — deb javob berdi. U: ‹Qaynuqoʼ bozori (bor)›, — dedi. Abdurrahmon keyingi kuni oʻsha bozorga bordi va bir oz quruq pishloq (yogʻurt) hamda saryogʻ keltirdi, soʻng u yerga muntazam borib turdi. Bir necha kun oʻtgach, Abdurrahmon — badanida sariq (atir) izlari bilan — keldi. Allohning Rasuli ﷺ undan — uylandimi, deb — soʻradilar. U ‹ha› (deb javob berdi). Paygʻambar ﷺ: ‹Kimga uylanding?›, — dedilar. U: ‹Ansorlardan bir ayolga›, — dedi. Soʻng Paygʻambar ﷺ: ‹Unga qancha (mahr) berding?›, — dedilar. U: ‹(Unga) xurmo donasi ogʻirligicha oltin (berdim)›, — dedi. Paygʻambar ﷺ: ‹Bir qoʻy bilan boʻlsa ham, valima (toʻy ziyofati) qil›, — dedilar».Иброҳим ибн Саъд (отасидан, бобосидан) ривоят қилади: Абдурраҳмон ибн Авф деди: «Биз Мадинага муҳожир бўлиб келганимизда, Аллоҳнинг Расули ﷺ мен билан Саъд ибн Робеъ орасида биродарлик (ухувват) боғлади. Саъд ибн Робеъ (менга): ‹Мен ансорларнинг энг бадавлати(ман); бас, мен сенга мол-мулкимнинг ярмини бераман ва сен менинг икки завжамга қараб, қайси бирини танласанг, мен уни талоқ қиламан; у (идда) муддатини тўлдиргач, сен унга уйланаверасан›, — деди. Абдурраҳмон: ‹Менга буларнинг ҳаммаси керак эмас. Савдо қилинадиган бирор бозор борми?›, — деб жавоб берди. У: ‹Қайнуқў бозори (бор)›, — деди. Абдурраҳмон кейинги куни ўша бозорга борди ва бир оз қуруқ пишлоқ (ёғурт) ҳамда сарёғ келтирди, сўнг у ерга мунтазам бориб турди. Бир неча кун ўтгач, Абдурраҳмон — баданида сариқ (атир) излари билан — келди. Аллоҳнинг Расули ﷺ ундан — уйландими, деб — сўрадилар. У ‹ҳа› (деб жавоб берди). Пайғамбар ﷺ: ‹Кимга уйландинг?›, — дедилар. У: ‹Ансорлардан бир аёлга›, — деди. Сўнг Пайғамбар ﷺ: ‹Унга қанча (маҳр) бердинг?›, — дедилар. У: ‹(Унга) хурмо донаси оғирлигича олтин (бердим)›, — деди. Пайғамбар ﷺ: ‹Бир қўй билан бўлса ҳам, валима (тўй зиёфати) қил›, — дедилар».