حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ، حَدَّثَنَا الزُّبَيْدِيُّ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " كَانَ تَاجِرٌ يُدَايِنُ النَّاسَ، فَإِذَا رَأَى مُعْسِرًا قَالَ لِفِتْيَانِهِ تَجَاوَزُوا عَنْهُ، لَعَلَّ اللَّهَ أَنْ يَتَجَاوَزَ عَنَّا، فَتَجَاوَزَ اللَّهُ عَنْهُ ".
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Bir savdogar bor edi — u odamlarga qarz berar va qarzdori qiyinchilikda boʻlgan har safar, u oʻz xizmatkorlariga: ‹Uni avf etinglar — shoyad Alloh bizni (ham) avf etsa›, — der edi. Bas, Alloh uni avf etdi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Бир савдогар бор эди — у одамларга қарз берар ва қарздори қийинчиликда бўлган ҳар сафар, у ўз хизматкорларига: ‹Уни авф этинглар — шояд Аллоҳ бизни (ҳам) авф эца›, — дер эди. Бас, Аллоҳ уни авф этди», — дедилар.