أَخْبَرَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا الزُّبَيْدِيُّ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " كَانَ رَجُلٌ يُدَايِنُ النَّاسَ وَكَانَ إِذَا رَأَى إِعْسَارَ الْمُعْسِرِ قَالَ لِفَتَاهُ تَجَاوَزْ عَنْهُ لَعَلَّ اللَّهَ تَعَالَى يَتَجَاوَزُ عَنَّا . فَلَقِيَ اللَّهَ فَتَجَاوَزَ عَنْهُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Bir kishi odamlarga qarz berar edi. Qarzdorning qiyinchilikda ekanini koʻrsa, xizmatkoriga: ‹Uni kechir, shoyad Alloh taolo bizni kechirsa›, der edi. Soʻng u Allohga roʻbaroʻ boʻldi, Alloh uni kechirdi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Бир киши одамларга қарз берар эди. Қарздорнинг қийинчиликда эканини кўрса, хизматкорига: ‹Уни кечир, шояд Аллоҳ таоло бизни кечирса›, дер эди. Сўнг у Аллоҳга рўбарў бўлди, Аллоҳ уни кечирди», дедилар.