Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Men bir gʻazotda Paygʻambar ﷺ bilan birga edim va mening tuyam sekin hamda charchagan edi. Paygʻambar ﷺ mening oldimga kelib: «Ey Jobir», — dedilar. Men: «Labbay», — dedim. U zot: «Senga nima boʻldi?» — dedilar. Men: «Tuyam sekin va charchagan; shuning uchun men ortda qoldim», — dedim. Bas, u zot (ulovdan) tushdi va tuyani oʻz hassasi bilan turtdi, soʻng menga minishni buyurdi. Men tuyaga mindim va u shu qadar tezlashdiki, men uni — Allohning Rasuli ﷺ dan oldinga oʻtib ketmasligi uchun — ushlab turishga toʻgʻri keldi. Soʻng u zot mendan: «Uylandingmi?» — deb soʻradilar. Men ‹ha› (deb javob berdim). U zot: «Bokiragami yoki tul (eri oʻlgan) ayolgami?» — dedilar. Men: «Tul ayolga uylandim», — dedim. Paygʻambar ﷺ: «Nega bokiraga uylanmading — sen u bilan, u sen bilan oʻynashib (xursand boʻlib yashar) edingiz-ku?» — dedilar. Jobir: «Mening (yosh) singillarim bor; shuning uchun men — ularning hammasini yigʻib, sochlarini tarab, ularni parvarish qiladigan — tul ayolga uylanishni yaxshi koʻrdim», — dedi. Paygʻambar ﷺ: «Sen (uyga) yetib borasan; bas, (uyga) yetib borganingda, men senga zavjang bilan (yaqinlik) qilishni tavsiya qilaman (toki aqlli farzand koʻrasan)», — dedilar. Soʻng u zot mendan: «Tuyangni sotasanmi?» — dedilar. Men ‹ha› (deb javob berdim) va Paygʻambar ﷺ uni bir uqiya oltinga sotib oldilar. Allohning Rasuli ﷺ mendan oldin (uyga) yetib keldilar va men ertalab yetib keldim; men masjidga borganimda, u zotni masjid eshigi oldida topdim. U zot: «Hozir(gina) yetib keldingmi?» — dedilar. Men ‹ha› (deb javob berdim). U zot: «Tuyangni qoldir va (masjidga) kirib, ikki rakat (namoz) oʻqi», — dedilar. Men kirib, namoz oʻqidim. U zot Bilolga — menga bir uqiya oltin oʻlchab berishni — aytdilar. Bas, Bilol menga adolat bilan (toʻgʻri) oʻlchab berdi va men ketdim. Paygʻambar ﷺ meni (chaqirib) yubordi va men — u zot menga tuyamni qaytaradi (men uni har narsadan koʻra yomon koʻrar edim) deb — oʻyladim. Lekin Paygʻambar ﷺ menga: «Tuyangni — uning puli bilan birga — ol», — dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Мен бир ғазотда Пайғамбар ﷺ билан бирга эдим ва менинг туям секин ҳамда чарчаган эди. Пайғамбар ﷺ менинг олдимга келиб: «Эй Жобир», — дедилар. Мен: «Лаббай», — дедим. У зот: «Сенга нима бўлди?» — дедилар. Мен: «Туям секин ва чарчаган; шунинг учун мен ортда қолдим», — дедим. Бас, у зот (уловдан) тушди ва туяни ўз ҳассаси билан туртди, сўнг менга минишни буюрди. Мен туяга миндим ва у шу қадар тезлашдики, мен уни — Аллоҳнинг Расули ﷺ дан олдинга ўтиб кетмаслиги учун — ушлаб туришга тўғри келди. Сўнг у зот мендан: «Уйландингми?» — деб сўрадилар. Мен ‹ҳа› (деб жавоб бердим). У зот: «Бокирагами ёки тул (эри ўлган) аёлгами?» — дедилар. Мен: «Тул аёлга уйландим», — дедим. Пайғамбар ﷺ: «Нега бокирага уйланмадинг — сен у билан, у сен билан ўйнашиб (хурсанд бўлиб яшар) эдингиз-ку?» — дедилар. Жобир: «Менинг (ёш) сингилларим бор; шунинг учун мен — уларнинг ҳаммасини йиғиб, сочларини тараб, уларни парвариш қиладиган — тул аёлга уйланишни яхши кўрдим», — деди. Пайғамбар ﷺ: «Сен (уйга) етиб борасан; бас, (уйга) етиб борганингда, мен сенга завжанг билан (яқинлик) қилишни тавсия қиламан (токи ақлли фарзанд кўрасан)», — дедилар. Сўнг у зот мендан: «Туянгни сотасанми?» — дедилар. Мен ‹ҳа› (деб жавоб бердим) ва Пайғамбар ﷺ уни бир уқия олтинга сотиб олдилар. Аллоҳнинг Расули ﷺ мендан олдин (уйга) етиб келдилар ва мен эрталаб етиб келдим; мен масжидга борганимда, у зотни масжид эшиги олдида топдим. У зот: «Ҳозир(гина) етиб келдингми?» — дедилар. Мен ‹ҳа› (деб жавоб бердим). У зот: «Туянгни қолдир ва (масжидга) кириб, икки ракат (намоз) ўқи», — дедилар. Мен кириб, намоз ўқидим. У зот Билолга — менга бир уқия олтин ўлчаб беришни — айтдилар. Бас, Билол менга адолат билан (тўғри) ўлчаб берди ва мен кетдим. Пайғамбар ﷺ мени (чақириб) юборди ва мен — у зот менга туямни қайтаради (мен уни ҳар нарсадан кўра ёмон кўрар эдим) деб — ўйладим. Лекин Пайғамбар ﷺ менга: «Туянгни — унинг пули билан бирга — ол», — дедилар.