Usoma ibn Zayd (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Arafotdan (qaytib) yoʻlga chiqdilar; togʻ dovoniga yetganda tushib, bavl qildilar va toʻliq boʻlmagan (yengil) tahorat oldilar. Men: «Namoz (vaqti boʻldimi), yo Rasululloh?» — dedim. U zot: «Namoz(joyi) oldingda», — dedilar. U zot (ulovga) minib, Muzdalifaga yetganda tushib, mukammal tahorat oldilar. Soʻng iqomat aytilib, u zot shom namozini oʻqidilar. Soʻng har kim tuyasini oʻz joyiga choʻktirdi. Keyin xufton namozi uchun iqomat aytildi va u zot uni oʻqidilar; bu ikki namoz (shom va xufton) orasida boshqa namoz oʻqilmadi.Усома ибн Зайд (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Арафотдан (қайтиб) йўлга чиқдилар; тоғ довонига етганда тушиб, бавл қилдилар ва тўлиқ бўлмаган (енгил) таҳорат олдилар. Мен: «Намоз (вақти бўлдими), ё Расулуллоҳ?» — дедим. У зот: «Намоз(жойи) олдингда», — дедилар. У зот (уловга) миниб, Муздалифага етганда тушиб, мукаммал таҳорат олдилар. Сўнг иқомат айтилиб, у зот шом намозини ўқидилар. Сўнг ҳар ким туясини ўз жойига чўктирди. Кейин хуфтон намози учун иқомат айтилди ва у зот уни ўқидилар; бу икки намоз (шом ва хуфтон) орасида бошқа намоз ўқилмади.