حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الأُوَيْسِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ عَطَاءَ بْنَ يَزِيدَ، أَخْبَرَهُ أَنَّ حُمْرَانَ مَوْلَى عُثْمَانَ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، رَأَى عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ دَعَا بِإِنَاءٍ، فَأَفْرَغَ عَلَى كَفَّيْهِ ثَلاَثَ مِرَارٍ فَغَسَلَهُمَا، ثُمَّ أَدْخَلَ يَمِينَهُ فِي الإِنَاءِ فَمَضْمَضَ، وَاسْتَنْشَقَ، ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثَلاَثًا، وَيَدَيْهِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ ثَلاَثَ مِرَارٍ، ثُمَّ مَسَحَ بِرَأْسِهِ، ثُمَّ غَسَلَ رِجْلَيْهِ ثَلاَثَ مِرَارٍ إِلَى الْكَعْبَيْنِ، ثُمَّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ تَوَضَّأَ نَحْوَ وُضُوئِي هَذَا، ثُمَّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ، لاَ يُحَدِّثُ فِيهِمَا نَفْسَهُ، غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ ".
Humron (Usmonning ozod qilgan quli) rivoyat qiladi: Men Usmon ibn Affon bir idish suv soʻrab, qoʻllariga (suv) quyib uch marta yuvganini koʻrdim. Soʻng oʻng qoʻlini idishga solib, ogʻzini chaydi, burniga suv tortib qoqdi; soʻng yuzini va tirsaklarigacha qoʻllarini uch martadan yuvdi; boshiga mash tortdi; oyoqlarini toʻpigigacha uch martadan yuvdi. Soʻng: «Rasululloh ﷺ: ‹Kim mening tahoratimdek tahorat olib, soʻng (qalban) hech narsa oʻylamasdan ikki rakat namoz oʻqisa, uning oʻtgan gunohlari kechiriladi›, — dedilar», — dedi.Ҳумрон (Усмоннинг озод қилган қули) ривоят қилади: Мен Усмон ибн Аффон бир идиш сув сўраб, қўлларига (сув) қуйиб уч марта ювганини кўрдим. Сўнг ўнг қўлини идишга солиб, оғзини чайди, бурнига сув тортиб қоқди; сўнг юзини ва тирсакларигача қўлларини уч мартадан ювди; бошига маш тортди; оёқларини тўпигигача уч мартадан ювди. Сўнг: «Расулуллоҳ ﷺ: ‹Ким менинг таҳоратимдек таҳорат олиб, сўнг (қалбан) ҳеч нарса ўйламасдан икки ракат намоз ўқиса, унинг ўтган гуноҳлари кечирилади›, — дедилар», — деди.