حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي بُشَيْرُ بْنُ يَسَارٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي سُوَيْدُ بْنُ النُّعْمَانِ، قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَامَ خَيْبَرَ، حَتَّى إِذَا كُنَّا بِالصَّهْبَاءِ، صَلَّى لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْعَصْرَ، فَلَمَّا صَلَّى دَعَا بِالأَطْعِمَةِ، فَلَمْ يُؤْتَ إِلاَّ بِالسَّوِيقِ، فَأَكَلْنَا وَشَرِبْنَا، ثُمَّ قَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِلَى الْمَغْرِبِ فَمَضْمَضَ، ثُمَّ صَلَّى لَنَا الْمَغْرِبَ وَلَمْ يَتَوَضَّأْ.
Suvayd ibn Nuʼmon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Xaybar fath qilingan yili men Rasululloh ﷺ bilan birga Sahbogacha bordim. U yerda Rasululloh ﷺ asr namoziga imomlik qildilar va taom soʻradilar. Saviqdan boshqa narsa keltirilmadi; biz uni yedik va (suv) ichdik. Paygʻambar ﷺ shom namoziga turib, ogʻizlarini chaydilar, soʻng tahoratni qaytarmay namozga imomlik qildilar.Сувайд ибн Нуъмон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Хайбар фатҳ қилинган йили мен Расулуллоҳ ﷺ билан бирга Саҳбогача бордим. У ерда Расулуллоҳ ﷺ аср намозига имомлик қилдилар ва таом сўрадилар. Савиқдан бошқа нарса келтирилмади; биз уни едик ва (сув) ичдик. Пайғамбар ﷺ шом намозига туриб, оғизларини чайдилар, сўнг таҳоратни қайтармай намозга имомлик қилдилар.