Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Alloh Ismoilning onasiga rahm qilsin! Agar u Zamzam (chashmasi)ning suvini oʻz holida qoldirgan boʻlganida (yaʼni suvni saqlash uchun hovuz qurmaganida) (yoki: ‹Agar u undan hovuchlab suv olmaganida›), u oqib turadigan bir daryo boʻlar edi. Jurhum (bir arab qabilasi) kelib, undan: ‹Biz sening manzilingda joylashsak (yashasak) boʻladimi?› — deb soʻradi. U: ‹Ha, lekin suvga egalik qilishga haqqingiz yoʻq›, — dedi. Ular rozi boʻldi», — dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Аллоҳ Исмоилнинг онасига раҳм қилсин! Агар у Замзам (чашмаси)нинг сувини ўз ҳолида қолдирган бўлганида (яъни сувни сақлаш учун ҳовуз қурмаганида) (ёки: ‹Агар у ундан ҳовучлаб сув олмаганида›), у оқиб турадиган бир дарё бўлар эди. Журҳум (бир араб қабиласи) келиб, ундан: ‹Биз сенинг манзилингда жойлашсак (яшасак) бўладими?› — деб сўради. У: ‹Ҳа, лекин сувга эгалик қилишга ҳаққингиз йўқ›, — деди. Улар рози бўлди», — дедилар.