حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ، أَخْبَرَنَا يُونُسُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ كَعْبٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّهُ تَقَاضَى ابْنَ أَبِي حَدْرَدٍ دَيْنًا كَانَ لَهُ عَلَيْهِ فِي الْمَسْجِدِ، فَارْتَفَعَتْ أَصْوَاتُهُمَا حَتَّى سَمِعَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ فِي بَيْتِهِ، فَخَرَجَ إِلَيْهِمَا، حَتَّى كَشَفَ سِجْفَ حُجْرَتِهِ فَنَادَى " يَا كَعْبُ ". قَالَ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ " ضَعْ مِنْ دَيْنِكَ هَذَا ". فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ، أَىِ الشَّطْرَ. قَالَ لَقَدْ فَعَلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ " قُمْ فَاقْضِهِ ".
Abdulloh ibn Kaʼb ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Kaʼb masjidda Ibn Abu Hadraddan oʻz qarzini talab qildi va ularning ovozi balandlashdi — to Allohning Rasuli ﷺ uyida ekanlarida ularni eshitguncha. U zot oʻz xonasining pardasini koʻtarib, ularning oldiga chiqdi va Kaʼbga: «Ey Kaʼb!» — deb murojaat qildi. Kaʼb: «Labbay, yo Rasululloh», — deb javob berdi. (U zot unga:) «Qarzingni yarmiga kamaytir», — qoʻli bilan ishorat qilib dedilar. Kaʼb: «Shunday qildim, yo Rasululloh», — dedi. (U zot Ibn Abu Hadradga:) «Tur va unga (qolganini) toʻla», — dedilar.Абдуллоҳ ибн Каъб ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Каъб масжидда Ибн Абу Ҳадраддан ўз қарзини талаб қилди ва уларнинг овози баландлашди — то Аллоҳнинг Расули ﷺ уйида эканларида уларни эшитгунча. У зот ўз хонасининг пардасини кўтариб, уларнинг олдига чиқди ва Каъбга: «Эй Каъб!» — деб мурожаат қилди. Каъб: «Лаббай, ё Расулуллоҳ», — деб жавоб берди. (У зот унга:) «Қарзингни ярмига камайтир», — қўли билан ишорат қилиб дедилар. Каъб: «Шундай қилдим, ё Расулуллоҳ», — деди. (У зот Ибн Абу Ҳадрадга:) «Тур ва унга (қолганини) тўла», — дедилар.