حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ الرَّبِيعِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الأَشْعَثِ بْنِ سُلَيْمٍ، قَالَ سَمِعْتُ مُعَاوِيَةَ بْنَ سُوَيْدٍ، سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ أَمَرَنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِسَبْعٍ، وَنَهَانَا عَنْ سَبْعٍ. فَذَكَرَ عِيَادَةَ الْمَرِيضِ، وَاتِّبَاعَ الْجَنَائِزِ، وَتَشْمِيتَ الْعَاطِسِ، وَرَدَّ السَّلاَمِ، وَنَصْرَ الْمَظْلُومِ، وَإِجَابَةَ الدَّاعِي، وَإِبْرَارَ الْمُقْسِمِ.
Muoviya ibn Suvayd (Baro ibn Ozibdan) rivoyat qiladi: Men Baro ibn Ozibning shunday deganini eshitdim: «Paygʻambar ﷺ bizni yetti narsani qilishga buyurdi va yetti boshqa narsadan qaytardi». Soʻng Baro (bularni) zikr qildi: (1) kasalni (uning ahvolini soʻrab) ziyorat qilish; (2) janoza (marosimlari)ga ergashish; (3) aksa urgan kishiga — agar u: ‹Alhamdulilloh›, — desa — ‹Yarhamukalloh (Alloh senga rahm qilsin)›, deyish; (4) salomga javob qaytarish; (5) mazlumga yordam berish; (6) (taklif)larni qabul qilish; (7) va qasam ichganlarga — oʻz qasamini bajarishda — yordam berish.Муовия ибн Сувайд (Баро ибн Озибдан) ривоят қилади: Мен Баро ибн Озибнинг шундай деганини эшитдим: «Пайғамбар ﷺ бизни етти нарсани қилишга буюрди ва етти бошқа нарсадан қайтарди». Сўнг Баро (буларни) зикр қилди: (1) касални (унинг аҳволини сўраб) зиёрат қилиш; (2) жаноза (маросимлари)га эргашиш; (3) акса урган кишига — агар у: ‹Алҳамдулиллоҳ›, — деса — ‹Ярҳамукаллоҳ (Аллоҳ сенга раҳм қилсин)›, дейиш; (4) саломга жавоб қайтариш; (5) мазлумга ёрдам бериш; (6) (таклиф)ларни қабул қилиш; (7) ва қасам ичганларга — ўз қасамини бажаришда — ёрдам бериш.