حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ الرَّبِيعِ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنِ الأَشْعَثِ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ سُوَيْدٍ، قَالَ الْبَرَاءُ بْنُ عَازِبٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَمَرَنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِسَبْعٍ، وَنَهَانَا عَنْ سَبْعٍ، أَمَرَنَا بِعِيَادَةِ الْمَرِيضِ، وَاتِّبَاعِ الْجِنَازَةِ، وَتَشْمِيتِ الْعَاطِسِ، وَإِبْرَارِ الْقَسَمِ، وَنَصْرِ الْمَظْلُومِ، وَإِفْشَاءِ السَّلاَمِ، وَإِجَابَةِ الدَّاعِي، وَنَهَانَا عَنْ خَوَاتِيمِ الذَّهَبِ، وَعَنْ آنِيَةِ الْفِضَّةِ، وَعَنِ الْمَيَاثِرِ، وَالْقَسِّيَّةِ، وَالإِسْتَبْرَقِ وَالدِّيبَاجِ. تَابَعَهُ أَبُو عَوَانَةَ وَالشَّيْبَانِيُّ عَنْ أَشْعَثَ فِي إِفْشَاءِ السَّلاَمِ.
(Muoviya ibn Suvayd aytdi:) al-Baroʼ ibn Ozib (roziyallohu anhumo) (shunday) dedi: Paygʻambar ﷺ bizni yetti (narsa)ga buyurdilar va bizni yetti (narsa)dan qaytardilar. Bizni: bemorni yoʻqlashga, janozaga ergashishga, aksa urganga (yarhamukalloh deb) duo qilishga, qasamni (rost chiqarib) bajarishga, mazlumga (zulm koʻ rganga) yordam berishga, salomni (keng) yoyishga va chaqiruvchiga (daʼvatga) ijobat qilishga buyurdilar; va bizni: oltin uzuklardan, kumush idishlardan, mayosir (ipak egar-yostiqlar)dan, qassiy (ipak (matolar))dan, istabraq va dibo (ipak kiyimlar)dan qaytardilar. (Abu Avona va Shayboniy — Ashʼasdan ‹salomni yoyish›da (uni) mutobaat qildi.)(Муовия ибн Сувайд айтди:) ал-Барў ибн Озиб (розияллоҳу анҳумо) (шундай) деди: Пайғамбар ﷺ бизни етти (нарса)га буюрдилар ва бизни етти (нарса)дан қайтардилар. Бизни: беморни йўқлашга, жанозага эргашишга, акса урганга (ярҳамукаллоҳ деб) дуо қилишга, қасамни (рост чиқариб) бажаришга, мазлумга (зулм кў рганга) ёрдам беришга, саломни (кенг) ёйишга ва чақирувчига (даъватга) ижобат қилишга буюрдилар; ва бизни: олтин узуклардан, кумуш идишлардан, маёсир (ипак эгар-ёстиқлар)дан, қассий (ипак (матолар))дан, истабрақ ва дибо (ипак кийимлар)дан қайтардилар. (Абу Авона ва Шайбоний — Ашъасдан ‹саломни ёйиш›да (уни) мутобаат қилди.)