وَقَالَ اللَّيْثُ حَدَّثَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ عُرْوَةُ قَالَتْ عَائِشَةُ ـ رضى الله عنها ـ إِنَّ بَرِيرَةَ دَخَلَتْ عَلَيْهَا تَسْتَعِينُهَا فِي كِتَابَتِهَا وَعَلَيْهَا خَمْسَةُ أَوَاقٍ، نُجِّمَتْ عَلَيْهَا فِي خَمْسِ سِنِينَ، فَقَالَتْ لَهَا عَائِشَةُ وَنَفِسَتْ فِيهَا أَرَأَيْتِ إِنْ عَدَدْتُ لَهُمْ عَدَّةً وَاحِدَةً، أَيَبِيعُكِ أَهْلُكِ، فَأُعْتِقَكِ، فَيَكُونَ وَلاَؤُكِ لِي فَذَهَبَتْ بَرِيرَةُ إِلَى أَهْلِهَا، فَعَرَضَتْ ذَلِكَ عَلَيْهِمْ فَقَالُوا لاَ إِلاَّ أَنْ يَكُونَ لَنَا الْوَلاَءُ. قَالَتْ عَائِشَةُ فَدَخَلْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ. فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اشْتَرِيهَا فَأَعْتِقِيهَا، فَإِنَّمَا الْوَلاَءُ لِمَنْ أَعْتَقَ ". ثُمَّ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " مَا بَالُ رِجَالٍ يَشْتَرِطُونَ شُرُوطًا لَيْسَتْ فِي كِتَابِ اللَّهِ، مَنِ اشْتَرَطَ شَرْطًا لَيْسَ فِي كِتَابِ اللَّهِ فَهْوَ بَاطِلٌ، شَرْطُ اللَّهِ أَحَقُّ وَأَوْثَقُ ".
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Barira (Oishaning) oldiga — oʻz ozodlik bitimi (mukotaba)da yordam soʻrab — keldi va u (Barira) — har yili (toʻlanadigan) besh boʻlib toʻlov bilan — besh uqiya (oltin) toʻlashi (kerak) edi. Oisha unga: «Agar men butun (summa)ni bir yoʻla toʻlasam, sening xojalaring seni menga sotsa va men seni ozod qilsam — sening valong men uchun boʻlsa — (qanday) deb oʻylaysan?» — dedi. Barira oʻz xojalarining oldiga borib, bu taklif haqida ularga aytdi. Ular — valosi oʻzlariga boʻlmasa — bunga rozi boʻlmasligini aytdi. Oisha yana: «Men Allohning Rasuli ﷺ ning oldiga borib, unga bu haqda aytdim», — dedi. Allohning Rasuli ﷺ unga: «Barirani sotib ol va uni ozod qil — valo (ozod) qilgan kishi uchun(dir)», — dedilar. Soʻng Allohning Rasuli ﷺ (oʻrnidan) turib: «Allohning (shariati) qonunlarida boʻlmagan shartlarni qoʻyadigan mana bu odamlarga nima boʻldi? Kim Allohning qonunlarida boʻlmagan shartni qoʻysa, uning qoʻygan sharti botil(dir). Allohning sharti (qonunlari) — haq(dir) va (eng) mustahkam(dir)», — dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Барира (Оишанинг) олдига — ўз озодлик битими (мукотаба)да ёрдам сўраб — келди ва у (Барира) — ҳар йили (тўланадиган) беш бўлиб тўлов билан — беш уқия (олтин) тўлаши (керак) эди. Оиша унга: «Агар мен бутун (сумма)ни бир йўла тўласам, сенинг хожаларинг сени менга соца ва мен сени озод қилсам — сенинг валонг мен учун бўлса — (қандай) деб ўйлайсан?» — деди. Барира ўз хожаларининг олдига бориб, бу таклиф ҳақида уларга айтди. Улар — валоси ўзларига бўлмаса — бунга рози бўлмаслигини айтди. Оиша яна: «Мен Аллоҳнинг Расули ﷺ нинг олдига бориб, унга бу ҳақда айтдим», — деди. Аллоҳнинг Расули ﷺ унга: «Барирани сотиб ол ва уни озод қил — вало (озод) қилган киши учун(дир)», — дедилар. Сўнг Аллоҳнинг Расули ﷺ (ўрнидан) туриб: «Аллоҳнинг (шариати) қонунларида бўлмаган шартларни қўядиган мана бу одамларга нима бўлди? Ким Аллоҳнинг қонунларида бўлмаган шартни қўйса, унинг қўйган шарти ботил(дир). Аллоҳнинг шарти (қонунлари) — ҳақ(дир) ва (энг) мустаҳкам(дир)», — дедилар.