حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، قَالَ سَمِعْتُ مَالِكًا، يَسْأَلُ زَيْدَ بْنَ أَسْلَمَ قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يَقُولُ، قَالَ عُمَرُ ـ رضى الله عنه ـ حَمَلْتُ عَلَى فَرَسٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ، فَرَأَيْتُهُ يُبَاعُ، فَسَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " لاَ تَشْتَرِ، وَلاَ تَعُدْ فِي صَدَقَتِكَ ".
Umar ibn Xattob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir marta men Alloh yoʻlida (jihod uchun) bir ot (minishga) berdim. Keyinchalik men uning sotilayotganini koʻrdim. Men Allohning Rasuli ﷺ dan (uni sotib olsam boʻladimi, deb) soʻradim. U zot: «Uni sotib olma — chunki sen oʻz sadaqangni qaytib olmasliging (kerak)», — dedilar.Умар ибн Хаттоб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир марта мен Аллоҳ йўлида (жиҳод учун) бир от (минишга) бердим. Кейинчалик мен унинг сотилаётганини кўрдим. Мен Аллоҳнинг Расули ﷺ дан (уни сотиб олсам бўладими, деб) сўрадим. У зот: «Уни сотиб олма — чунки сен ўз садақангни қайтиб олмаслигинг (керак)», — дедилар.