Umar ibn Xattob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Odamlar Allohning Rasuli ﷺ hayot paytida (baʼzan) vahiy nozil boʻlishi bilan hukm qilinar edi, lekin endi (yangi vahiy) yoʻq. Endi biz sizlarni — oshkora qiladigan amallaringizga koʻra — hukm qilamiz; bas, biz bizning oldimizda yaxshi amal qiladigan kishiga ishonamiz va uni (oʻzimizga) yaqin tutamiz hamda uni — yashirincha aslida nima qilayotganini — soʻrab (hisob) talab qilmaymiz, chunki Alloh uni shuning uchun hisob-kitob qiladi; lekin biz — bizga yomon amal bilan kelgan kishiga — u oʻz niyati yaxshi edi, deb daʼvo qilsa ham — ishonmaymiz.Умар ибн Хаттоб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Одамлар Аллоҳнинг Расули ﷺ ҳаёт пайтида (баъзан) ваҳий нозил бўлиши билан ҳукм қилинар эди, лекин энди (янги ваҳий) йўқ. Энди биз сизларни — ошкора қиладиган амалларингизга кўра — ҳукм қиламиз; бас, биз бизнинг олдимизда яхши амал қиладиган кишига ишонамиз ва уни (ўзимизга) яқин тутамиз ҳамда уни — яширинча аслида нима қилаётганини — сўраб (ҳисоб) талаб қилмаймиз, чунки Аллоҳ уни шунинг учун ҳисоб-китоб қилади; лекин биз — бизга ёмон амал билан келган кишига — у ўз нияти яхши эди, деб даъво қилса ҳам — ишонмаймиз.