حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ الزُّبَيْرَ، كَانَ يُحَدِّثُ أَنَّهُ خَاصَمَ رَجُلاً مِنَ الأَنْصَارِ قَدْ شَهِدَ بَدْرًا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي شِرَاجٍ مِنَ الْحَرَّةِ كَانَا يَسْقِيَانِ بِهِ كِلاَهُمَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِلزُّبَيْرِ " اسْقِ يَا زُبَيْرُ ثُمَّ أَرْسِلْ إِلَى جَارِكَ ". فَغَضِبَ الأَنْصَارِيُّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ آنْ كَانَ ابْنَ عَمَّتِكَ فَتَلَوَّنَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قَالَ " اسْقِ ثُمَّ احْبِسْ حَتَّى يَبْلُغَ الْجَدْرَ ". فَاسْتَوْعَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَئِذٍ حَقَّهُ لِلزُّبَيْرِ، وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَبْلَ ذَلِكَ أَشَارَ عَلَى الزُّبَيْرِ بِرَأْىٍ سَعَةٍ لَهُ وَلِلأَنْصَارِيِّ، فَلَمَّا أَحْفَظَ الأَنْصَارِيُّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم اسْتَوْعَى لِلزُّبَيْرِ حَقَّهُ فِي صَرِيحِ الْحُكْمِ. قَالَ عُرْوَةُ قَالَ الزُّبَيْرُ وَاللَّهِ مَا أَحْسِبُ هَذِهِ الآيَةَ نَزَلَتْ إِلاَّ فِي ذَلِكَ [quran sura="4" aya_start="65" aya_end="65"]{فَلاَ وَرَبِّكَ لاَ يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ} الآيَةَ.
Urva ibn Zubayr (Zubayrdan) rivoyat qiladi: Zubayr menga aytdiki, u — Badr (jangi)da qatnashgan bir ansoriy kishi bilan, Allohning Rasuli ﷺ ning oldida, ikkalasi (bogʻini) sugʻorishda foydalanadigan bir suv arigʻi haqida nizolashdi. Allohning Rasuli ﷺ Zubayrga: «Ey Zubayr! Avval (oʻz bogʻingni) sugʻor, soʻng suvni qoʻshningga oqiz», — dedi. Ansoriy gʻazablanib: «Yo Rasululloh, (bu) — u sizning amakingizning oʻgʻli boʻlganligi sabablimi?» — dedi. Shunda Allohning Rasuli ﷺ ning chehrasi (gʻazabdan) oʻzgardi va (Zubayrga): «(Avval oʻz bogʻingni) sugʻor, soʻng — suvni, u devorlarga (xurmolar atrofidagi) yetib borgunicha — ushlab tur», — dedi. Bas, Allohning Rasuli ﷺ Zubayrga uning toʻliq haqini berdi. Bundan oldin Allohning Rasuli ﷺ — Zubayr va ansoriy uchun (ham) foydali — bir saxovatli (yarashtiruvchi) hukm bergan edi; lekin ansoriy Allohning Rasuli ﷺ ni gʻazablantirganda, u zot — ochiq qonunga koʻra — Zubayrga uning toʻliq haqini berdi. Zubayr: «Allohga qasamki, menimcha, (mana bu) oyat shu (voqea) haqida nozil boʻldi: ‹Yoʻq, Robbingga qasamki, ular — oʻz orasidagi nizolarda seni hakam qilmaguncha... iymon keltirgan boʻlmaydi› (Niso, 65)», — dedi.Урва ибн Зубайр (Зубайрдан) ривоят қилади: Зубайр менга айтдики, у — Бадр (жанги)да қатнашган бир ансорий киши билан, Аллоҳнинг Расули ﷺ нинг олдида, иккаласи (боғини) суғоришда фойдаланадиган бир сув ариғи ҳақида низолашди. Аллоҳнинг Расули ﷺ Зубайрга: «Эй Зубайр! Аввал (ўз боғингни) суғор, сўнг сувни қўшнингга оқиз», — деди. Ансорий ғазабланиб: «Ё Расулуллоҳ, (бу) — у сизнинг амакингизнинг ўғли бўлганлиги сабаблими?» — деди. Шунда Аллоҳнинг Расули ﷺ нинг чеҳраси (ғазабдан) ўзгарди ва (Зубайрга): «(Аввал ўз боғингни) суғор, сўнг — сувни, у деворларга (хурмолар атрофидаги) етиб боргунича — ушлаб тур», — деди. Бас, Аллоҳнинг Расули ﷺ Зубайрга унинг тўлиқ ҳақини берди. Бундан олдин Аллоҳнинг Расули ﷺ — Зубайр ва ансорий учун (ҳам) фойдали — бир саховатли (яраштирувчи) ҳукм берган эди; лекин ансорий Аллоҳнинг Расули ﷺ ни ғазаблантирганда, у зот — очиқ қонунга кўра — Зубайрга унинг тўлиқ ҳақини берди. Зубайр: «Аллоҳга қасамки, менимча, (мана бу) оят шу (воқеа) ҳақида нозил бўлди: ‹Йўқ, Роббингга қасамки, улар — ўз орасидаги низоларда сени ҳакам қилмагунча... иймон келтирган бўлмайди› (Нисо, 65)», — деди.