Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men — Xaybar musulmonlar qoʻliga oʻtganidan keyin — Allohning Rasuli ﷺ ning oldiga, u zot Xaybarda (turgan) paytda bordim. Men: «Yo Rasululloh! Menga (Xaybar yeridan) ulush bering», — dedim. Said ibn Osning oʻgʻillaridan biri: «Yo Rasululloh! Unga ulush bermang», — dedi. Men: «Bu — Ibn Qavqalning qotili», — dedim. Said ibn Osning oʻgʻli: «Ajab! Qaduyim togʻidan (qoʻy oʻtloqlaridan) bizning oldimizga tushib kelgan bir vabr (kemiruvchi hayvon) — meni — Alloh men sababli (sharaf bilan) afzal qilgan va Alloh meni uning qoʻlida sharmanda qilmagan (yaʼni kofir holda oʻldirilmagan) — bir musulmonni oʻldirganlikda — ayblayaptimi?» — dedi (Rivoyatchi: «Paygʻambar ﷺ unga ulush berdimi yoki yoʻqmi — bilmayman», — dedi).Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен — Хайбар мусулмонлар қўлига ўтганидан кейин — Аллоҳнинг Расули ﷺ нинг олдига, у зот Хайбарда (турган) пайтда бордим. Мен: «Ё Расулуллоҳ! Менга (Хайбар еридан) улуш беринг», — дедим. Саид ибн Оснинг ўғилларидан бири: «Ё Расулуллоҳ! Унга улуш берманг», — деди. Мен: «Бу — Ибн Қавқалнинг қотили», — дедим. Саид ибн Оснинг ўғли: «Ажаб! Қадуйим тоғидан (қўй ўтлоқларидан) бизнинг олдимизга тушиб келган бир вабр (кемирувчи ҳайвон) — мени — Аллоҳ мен сабабли (шараф билан) афзал қилган ва Аллоҳ мени унинг қўлида шарманда қилмаган (яъни кофир ҳолда ўлдирилмаган) — бир мусулмонни ўлдирганликда — айблаяптими?» — деди (Ривоятчи: «Пайғамбар ﷺ унга улуш бердими ёки йўқми — билмайман», — деди).