حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ كَعْبٍ ـ رضى الله عنه ـ وَكَانَ قَائِدَ كَعْبٍ مِنْ بَنِيهِ قَالَ سَمِعْتُ كَعْبَ بْنَ مَالِكٍ حِينَ تَخَلَّفَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم. وَلَمْ يَكُنْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُرِيدُ غَزْوَةً إِلاَّ وَرَّى بِغَيْرِهَا.
Kaʼb ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ biror gʻazotni boshlamoqchi boʻlganda, u zot — kishi u zot boshqa manzilga ketyapti deb tushunadigan — ikki maʼnoli (sirli) ibora ishlatardi.Каъб ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ бирор ғазотни бошламоқчи бўлганда, у зот — киши у зот бошқа манзилга кетяпти деб тушунадиган — икки маъноли (сирли) ибора ишлатарди.