حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ شُعْبَةَ، حَدَّثَنِي قَتَادَةُ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كَانَ بِالْمَدِينَةِ فَزَعٌ، فَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَرَسًا لأَبِي طَلْحَةَ، فَقَالَ " مَا رَأَيْنَا مِنْ شَىْءٍ، وَإِنْ وَجَدْنَاهُ لَبَحْرًا ".
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir marta Madinada qoʻrquv (xavotir) tushdi; bas, Allohning Rasuli ﷺ Abu Talhaga tegishli bir otga minib (oldinga chiqdi) va (qaytganida): «Biz hech bir (qoʻrqinchli) narsa koʻrmadik, lekin biz bu otni juda tez (chopadigan) topdik», — dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир марта Мадинада қўрқув (хавотир) тушди; бас, Аллоҳнинг Расули ﷺ Абу Талҳага тегишли бир отга миниб (олдинга чиқди) ва (қайтганида): «Биз ҳеч бир (қўрқинчли) нарса кўрмадик, лекин биз бу отни жуда тез (чопадиган) топдик», — деди.