حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ عَائِشَةَ أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ ـ رضى الله عنها ـ أَخْبَرَتْهُ أَنَّ فَاطِمَةَ ـ عَلَيْهَا السَّلاَمُ ـ ابْنَةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَأَلَتْ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ بَعْدَ وَفَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَقْسِمَ لَهَا مِيرَاثَهَا، مَا تَرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِمَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَيْهِ. فَقَالَ لَهَا أَبُو بَكْرٍ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ ". فَغَضِبَتْ فَاطِمَةُ بِنْتُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَهَجَرَتْ أَبَا بَكْرٍ، فَلَمْ تَزَلْ مُهَاجِرَتَهُ حَتَّى تُوُفِّيَتْ وَعَاشَتْ بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سِتَّةَ أَشْهُرٍ. قَالَتْ وَكَانَتْ فَاطِمَةُ تَسْأَلُ أَبَا بَكْرٍ نَصِيبَهَا مِمَّا تَرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ خَيْبَرَ وَفَدَكٍ وَصَدَقَتِهِ بِالْمَدِينَةِ، فَأَبَى أَبُو بَكْرٍ عَلَيْهَا ذَلِكَ، وَقَالَ لَسْتُ تَارِكًا شَيْئًا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَعْمَلُ بِهِ إِلاَّ عَمِلْتُ بِهِ، فَإِنِّي أَخْشَى إِنْ تَرَكْتُ شَيْئًا مِنْ أَمْرِهِ أَنْ أَزِيغَ. فَأَمَّا صَدَقَتُهُ بِالْمَدِينَةِ فَدَفَعَهَا عُمَرُ إِلَى عَلِيٍّ وَعَبَّاسٍ، فَأَمَّا خَيْبَرُ وَفَدَكٌ فَأَمْسَكَهَا عُمَرُ وَقَالَ هُمَا صَدَقَةُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَتَا لِحُقُوقِهِ الَّتِي تَعْرُوهُ وَنَوَائِبِهِ، وَأَمْرُهُمَا إِلَى مَنْ وَلِيَ الأَمْرَ. قَالَ فَهُمَا عَلَى ذَلِكَ إِلَى الْيَوْمِ. قَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ اعْتَرَاكَ افْتَعَلْتَ مِنْ عَرَوْتُهُ فَأَصَبْتُهُ وَمِنْهُ يَعْرُوهُ وَاعْتَرَانِي
Oisha (moʻminlar onasi) (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ vafotidan keyin, Allohning Rasuli ﷺ ning qizi Fotima — Allohning Rasuli ﷺ Alloh unga bergan fayʼdan (yaʼni jangsiz qoʻlga kiritilgan oʻljadan) qoldirgan (mol-mulk)dan oʻz meros ulushini berishni — Abu Bakr as-Siddiqdan soʻradi. Abu Bakr unga: «Allohning Rasuli ﷺ: ‹Bizning mol-mulkimiz meros qilib olinmaydi; biz (yaʼni paygʻambarlar) nima qoldirsak, u — sadaqa(dir)›, — degan», — dedi. Allohning Rasuli ﷺ ning qizi Fotima gʻazablandi va Abu Bakr bilan gaplashishni toʻxtatdi hamda — to vafot etguncha — shu holatda davom etdi. Fotima Allohning Rasuli ﷺ vafotidan keyin olti oy tirik qoldi. U Abu Bakrdan — Allohning Rasuli ﷺ Xaybarda, Fadakda qoldirgan (mol-mulk)dan va Madinadagi (sadaqaga atalgan) mulkidan — oʻz ulushini soʻrar edi. Abu Bakr unga oʻsha mulkni berishdan bosh tortib: «Men Allohning Rasuli ﷺ qilgan biror (ishni) tark etmayman — chunki agar men Paygʻambarning sunnatidan biror narsani tark etsam, adashishimdan qoʻrqaman», — dedi. (Keyinroq) Umar — Paygʻambarning Madinadagi (sadaqa) mulkini — Ali va Abbosga berdi; lekin Xaybar va Fadak mulklarini oʻz tasarrufida ushlab qoldi va: «Bu ikki mulk — Allohning Rasuli ﷺ oʻz xarajatlari va shoshilinch ehtiyojlari uchun ishlatadigan sadaqa(dir). Endi ularning boshqaruvi — hokimga (rahbarga) topshiriladi», — dedi (Zuhriy: «Ular bugungi kungacha shu tarzda boshqarib kelinmoqda», — dedi).Оиша (мўминлар онаси) (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ вафотидан кейин, Аллоҳнинг Расули ﷺ нинг қизи Фотима — Аллоҳнинг Расули ﷺ Аллоҳ унга берган файъдан (яъни жангсиз қўлга киритилган ўлжадан) қолдирган (мол-мулк)дан ўз мерос улушини беришни — Абу Бакр ас-Сиддиқдан сўради. Абу Бакр унга: «Аллоҳнинг Расули ﷺ: ‹Бизнинг мол-мулкимиз мерос қилиб олинмайди; биз (яъни пайғамбарлар) нима қолдирсак, у — садақа(дир)›, — деган», — деди. Аллоҳнинг Расули ﷺ нинг қизи Фотима ғазабланди ва Абу Бакр билан гаплашишни тўхтатди ҳамда — то вафот этгунча — шу ҳолатда давом этди. Фотима Аллоҳнинг Расули ﷺ вафотидан кейин олти ой тирик қолди. У Абу Бакрдан — Аллоҳнинг Расули ﷺ Хайбарда, Фадакда қолдирган (мол-мулк)дан ва Мадинадаги (садақага аталган) мулкидан — ўз улушини сўрар эди. Абу Бакр унга ўша мулкни беришдан бош тортиб: «Мен Аллоҳнинг Расули ﷺ қилган бирор (ишни) тарк этмайман — чунки агар мен Пайғамбарнинг суннатидан бирор нарсани тарк эцам, адашишимдан қўрқаман», — деди. (Кейинроқ) Умар — Пайғамбарнинг Мадинадаги (садақа) мулкини — Али ва Аббосга берди; лекин Хайбар ва Фадак мулкларини ўз тасарруфида ушлаб қолди ва: «Бу икки мулк — Аллоҳнинг Расули ﷺ ўз харажатлари ва шошилинч эҳтиёжлари учун ишлатадиган садақа(дир). Энди уларнинг бошқаруви — ҳокимга (раҳбарга) топширилади», — деди (Зуҳрий: «Улар бугунги кунгача шу тарзда бошқариб келинмоқда», — деди).