HadislarҲадисларPaygʻambarlar vorislariПайғамбарлар ворислари
Sahih al-Buxoriy · HadisСаҳиҳ ал-Бухорий · Ҳадис3407Bob 31:Боб 31: Muso (alayhissalom)ning vafotiМусо (алайҳиссалом)нинг вафотиباب وَفَاةِ مُوسَى، وَذِكْرُهُ بَعْدُ

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ ابْنِ طَاوُسٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ أُرْسِلَ مَلَكُ الْمَوْتِ إِلَى مُوسَى ـ عَلَيْهِمَا السَّلاَمُ ـ فَلَمَّا جَاءَهُ صَكَّهُ، فَرَجَعَ إِلَى رَبِّهِ، فَقَالَ أَرْسَلْتَنِي إِلَى عَبْدٍ لاَ يُرِيدُ الْمَوْتَ‏.‏ قَالَ ارْجِعْ إِلَيْهِ، فَقُلْ لَهُ يَضَعُ يَدَهُ عَلَى مَتْنِ ثَوْرٍ، فَلَهُ بِمَا غَطَّتْ يَدُهُ بِكُلِّ شَعَرَةٍ سَنَةٌ‏.‏ قَالَ أَىْ رَبِّ، ثُمَّ مَاذَا قَالَ ثُمَّ الْمَوْتُ‏.‏ قَالَ فَالآنَ‏.‏ قَالَ فَسَأَلَ اللَّهَ أَنْ يُدْنِيَهُ مِنَ الأَرْضِ الْمُقَدَّسَةِ رَمْيَةً بِحَجَرٍ‏.‏ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لَوْ كُنْتُ ثَمَّ لأَرَيْتُكُمْ قَبْرَهُ إِلَى جَانِبِ الطَّرِيقِ تَحْتَ الْكَثِيبِ الأَحْمَرِ ‏"‏‏.‏ قَالَ وَأَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ هَمَّامٍ حَدَّثَنَا أَبُو هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَهُ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Oʻlim farishtasi Musoning oldiga yuborildi; u Musoning oldiga kelganda, Muso uni koʻziga shapaloq urdi. Farishta oʻz Robbisiga qaytib: ‹Sen meni — oʻlishni istamaydigan bir bandaning oldiga — yuboribsan›, — dedi. Alloh: ‹Uning oldiga qayt va unga — qoʻlini bir hoʻkizning orqasiga qoʻyishini va uning ostiga kelgan har bir tuk uchun unga bir yil umr berilishini — ayt›, — dedi. Muso: ‹Yo Robbim! Undan keyin nima boʻladi?› — dedi. Alloh: ‹Soʻng oʻlim›, — deb javob berdi. Muso: ‹Unday boʻlsa, u hozir kelsin›, — dedi. Soʻng Muso Allohdan — uni Muqaddas Yerga yaqin (joyda) — vafot ettirishini soʻradi — shu darajadaki, u (Muqaddas Yer)dan bir tosh otimi (masofada) boʻladi». Abu Hurayra qoʻshdi: «Allohning Rasuli ﷺ: ‹Agar men u yerda boʻlganimda, men sizlarga uning qabrini — yoʻl yonidagi qizil qum tepaligi ostida — koʻrsatardim›, — dedi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ўлим фариштаси Мусонинг олдига юборилди; у Мусонинг олдига келганда, Мусо уни кўзига шапалоқ урди. Фаришта ўз Роббисига қайтиб: ‹Сен мени — ўлишни истамайдиган бир банданинг олдига — юборибсан›, — деди. Аллоҳ: ‹Унинг олдига қайт ва унга — қўлини бир ҳўкизнинг орқасига қўйишини ва унинг остига келган ҳар бир тук учун унга бир йил умр берилишини — айт›, — деди. Мусо: ‹Ё Роббим! Ундан кейин нима бўлади?› — деди. Аллоҳ: ‹Сўнг ўлим›, — деб жавоб берди. Мусо: ‹Ундай бўлса, у ҳозир келсин›, — деди. Сўнг Мусо Аллоҳдан — уни Муқаддас Ерга яқин (жойда) — вафот эттиришини сўради — шу даражадаки, у (Муқаддас Ер)дан бир тош отими (масофада) бўлади». Абу Ҳурайра қўшди: «Аллоҳнинг Расули ﷺ: ‹Агар мен у ерда бўлганимда, мен сизларга унинг қабрини — йўл ёнидаги қизил қум тепалиги остида — кўрсатардим›, — деди».

Darajasi:Даражаси: SahihСаҳиҳ · Rivoyat qildi:Ривоят қилди: Abu Hurayra Abdurrahmon ibn Saxr ad-Davsiy