حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مُرَّةَ، سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ، قَالَ قَدِمَ مُعَاوِيَةُ بْنُ أَبِي سُفْيَانَ الْمَدِينَةَ آخِرَ قَدْمَةٍ قَدِمَهَا، فَخَطَبَنَا فَأَخْرَجَ كُبَّةً مِنْ شَعَرٍ فَقَالَ مَا كُنْتُ أُرَى أَنَّ أَحَدًا يَفْعَلُ هَذَا غَيْرَ الْيَهُودِ، وَإِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم سَمَّاهُ الزُّورَ ـ يَعْنِي الْوِصَالَ فِي الشَّعَرِ. تَابَعَهُ غُنْدَرٌ عَنْ شُعْبَةَ.
Said ibn Musayyab rivoyat qiladi: Muoviya ibn Abu Sufyon Madinaga oxirgi marta kelganda, u bizga xutba qildi. U bir tutam soch chiqarib: «Men — yahudiylardan boshqa birov bunday ish (yaʼni yasama soch ishlatish) qiladi deb — hech oʻylamagan edim. Paygʻambar ﷺ bunday amalni ‹az-Zur› (yaʼni yolgʻon, soxtalik) deb atagan», — dedi (yaʼni yasama sochdan foydalanishni).Саид ибн Мусайяб ривоят қилади: Муовия ибн Абу Суфён Мадинага охирги марта келганда, у бизга хутба қилди. У бир тутам соч чиқариб: «Мен — яҳудийлардан бошқа биров бундай иш (яъни ясама соч ишлатиш) қилади деб — ҳеч ўйламаган эдим. Пайғамбар ﷺ бундай амални ‹аз-Зур› (яъни ёлғон, сохталик) деб атаган», — деди (яъни ясама сочдан фойдаланишни).