حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ مَثَلِي وَمَثَلَ الأَنْبِيَاءِ مِنْ قَبْلِي كَمَثَلِ رَجُلٍ بَنَى بَيْتًا فَأَحْسَنَهُ وَأَجْمَلَهُ، إِلاَّ مَوْضِعَ لَبِنَةٍ مِنْ زَاوِيَةٍ، فَجَعَلَ النَّاسُ يَطُوفُونَ بِهِ وَيَعْجَبُونَ لَهُ، وَيَقُولُونَ هَلاَّ وُضِعَتْ هَذِهِ اللَّبِنَةُ قَالَ فَأَنَا اللَّبِنَةُ، وَأَنَا خَاتِمُ النَّبِيِّينَ ".
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ: «Mening — mendan oldingi boshqa paygʻambarlarga nisbatan — misolim — bir uyni chiroyli va goʻzal qilib qurgan, lekin (faqat) bir burchakda bitta gʻisht (qoʻyiladigan) joyni (qoldirgan) kishining misolidek. Odamlar uning atrofida aylanib, goʻzalligiga hayron boʻladi, lekin: ‹Qaniydi, mana shu gʻisht oʻz joyiga qoʻyilsa edi!› — deydi. Bas, men — oʻsha gʻishtman va men — paygʻambarlarning oxirgisiman», — dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ: «Менинг — мендан олдинги бошқа пайғамбарларга нисбатан — мисолим — бир уйни чиройли ва гўзал қилиб қурган, лекин (фақат) бир бурчакда битта ғишт (қўйиладиган) жойни (қолдирган) кишининг мисолидек. Одамлар унинг атрофида айланиб, гўзаллигига ҳайрон бўлади, лекин: ‹Қанийди, мана шу ғишт ўз жойига қўйилса эди!› — дейди. Бас, мен — ўша ғиштман ва мен — пайғамбарларнинг охиргисиман», — деди.