Abdurrahmon ibn Abu Bakr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Suffa ahli — kambagʻal odamlar edi. Paygʻambar ﷺ bir marta: «Kimda ikki kishiga yetadigan taom boʻlsa, (ulardan) uchinchisini (oʻzi bilan) olib ketsin; va kimda toʻrt kishiga yetadigan (taom) boʻlsa, beshinchi yoki oltinchisini olib ketsin», — dedi (yoki shunga oʻxshash narsa dedi). Abu Bakr uch kishini olib keldi, Paygʻambar ﷺ esa oʻnta (kishini) oldi. Abu Bakr — oʻzining uch (kishilik) oila aʼzosi (yaʼni men, otam va onam) bilan (uyga keldi) (Rivoyatchi: Abdurrahmon: «Xotinim va — ham mening uyim, ham Abu Bakrning uyiga (xizmat qiladigan) umumiy xizmatkorimiz (bilan)», — deb aytdimi yoʻqmi, deb shubha qiladi). Abu Bakr kechki ovqatini Paygʻambar ﷺ bilan birga yeb, u yerda — xufton namozini oʻqiguncha — qoldi. U (uyiga) qaytib, yana — Allohning Rasuli ﷺ kechki ovqatini yeguncha — (oʻsha yerda) qoldi. Tunning bir qismi oʻtgandan keyin, u oʻz uyiga qaytdi. Xotini unga: «Seni mehmonlaringdan nima toʻsdi (yaʼni nega ular bilan boʻlmading)?» — dedi. U: «Ularga kechki ovqat berdingmi?» — dedi. U (xotini): «Ular — sen kelmaguningcha — kechki ovqatni (yeyishni) rad etdi. Ularga (taom) taqdim qilindi, lekin ular rad etdi», — dedi. Men (Abdurrahmon) yashirinishga (ketdim) va u: «Ey Gʻunsar (yaʼni nodon)!» — dedi; u Allohdan mening quloqlarim kesilishini soʻrab (qargʻab), meni koyidi. Soʻng u (mehmonlarga): «Marhamat, yenglar!» — dedi va: «Men buni (yaʼni bu taomni) hech qachon yemayman», — deb qoʻshdi. Allohga qasamki, biz qachon (taomdan) bir hovuch olsak, taom — ostidan — oʻsha hovuchdan koʻproq oʻsib chiqardi; to hamma toʻyguncha (yedi); va (shunda ham) ortib qolgan taom — dastlabki taomdan koʻproq edi. Abu Bakr — taom oʻsha (dastlabki) miqdorday yoki undan koʻproq ekanini — koʻrdi. U xotinini chaqirib: «Ey Bani Firosning singlisi!» — dedi. U: «Ey koʻzimning nuri! Taom — uch barobar koʻpaydi», — dedi. Abu Bakr undan yeya boshladi va: «U (yaʼni mening yemaslik qasamim) — shaytondan (gʻazab) edi», — dedi. U undan bir hovuch oldi va qolganini Paygʻambarga olib bordi. Bas, oʻsha taom Paygʻambar ﷺ ning oldida (qoldi). Biz bilan baʼzi odamlar oʻrtasida bir (sulh) ahdi bor edi; oʻsha ahd muddati tugaganda, u (zot) bizni — har biriga bir kishi boshchilik qiladigan — oʻn ikki guruhga boʻldi. Har bir boshliq qoʻl ostida qancha kishi boʻlganini Alloh biladi. Qisqasi, Paygʻambar ﷺ albatta har bir guruh bilan bir boshliq yubordi. Soʻng ularning hammasi oʻsha taomdan yedi.Абдурраҳмон ибн Абу Бакр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Суффа аҳли — камбағал одамлар эди. Пайғамбар ﷺ бир марта: «Кимда икки кишига етадиган таом бўлса, (улардан) учинчисини (ўзи билан) олиб кецин; ва кимда тўрт кишига етадиган (таом) бўлса, бешинчи ёки олтинчисини олиб кецин», — деди (ёки шунга ўхшаш нарса деди). Абу Бакр уч кишини олиб келди, Пайғамбар ﷺ эса ўнта (кишини) олди. Абу Бакр — ўзининг уч (кишилик) оила аъзоси (яъни мен, отам ва онам) билан (уйга келди) (Ривоятчи: Абдурраҳмон: «Хотиним ва — ҳам менинг уйим, ҳам Абу Бакрнинг уйига (хизмат қиладиган) умумий хизматкоримиз (билан)», — деб айтдими йўқми, деб шубҳа қилади). Абу Бакр кечки овқатини Пайғамбар ﷺ билан бирга еб, у ерда — хуфтон намозини ўқигунча — қолди. У (уйига) қайтиб, яна — Аллоҳнинг Расули ﷺ кечки овқатини егунча — (ўша ерда) қолди. Туннинг бир қисми ўтгандан кейин, у ўз уйига қайтди. Хотини унга: «Сени меҳмонларингдан нима тўсди (яъни нега улар билан бўлмадинг)?» — деди. У: «Уларга кечки овқат бердингми?» — деди. У (хотини): «Улар — сен келмагунингча — кечки овқатни (ейишни) рад этди. Уларга (таом) тақдим қилинди, лекин улар рад этди», — деди. Мен (Абдурраҳмон) яширинишга (кетдим) ва у: «Эй Ғунсар (яъни нодон)!» — деди; у Аллоҳдан менинг қулоқларим кесилишини сўраб (қарғаб), мени койиди. Сўнг у (меҳмонларга): «Марҳамат, енглар!» — деди ва: «Мен буни (яъни бу таомни) ҳеч қачон емайман», — деб қўшди. Аллоҳга қасамки, биз қачон (таомдан) бир ҳовуч олсак, таом — остидан — ўша ҳовучдан кўпроқ ўсиб чиқарди; то ҳамма тўйгунча (еди); ва (шунда ҳам) ортиб қолган таом — дастлабки таомдан кўпроқ эди. Абу Бакр — таом ўша (дастлабки) миқдордай ёки ундан кўпроқ эканини — кўрди. У хотинини чақириб: «Эй Бани Фироснинг синглиси!» — деди. У: «Эй кўзимнинг нури! Таом — уч баробар кўпайди», — деди. Абу Бакр ундан ея бошлади ва: «У (яъни менинг емаслик қасамим) — шайтондан (ғазаб) эди», — деди. У ундан бир ҳовуч олди ва қолганини Пайғамбарга олиб борди. Бас, ўша таом Пайғамбар ﷺ нинг олдида (қолди). Биз билан баъзи одамлар ўртасида бир (сулҳ) аҳди бор эди; ўша аҳд муддати тугаганда, у (зот) бизни — ҳар бирига бир киши бошчилик қиладиган — ўн икки гуруҳга бўлди. Ҳар бир бошлиқ қўл остида қанча киши бўлганини Аллоҳ билади. Қисқаси, Пайғамбар ﷺ албатта ҳар бир гуруҳ билан бир бошлиқ юборди. Сўнг уларнинг ҳаммаси ўша таомдан еди.