Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasulining hayotligida bir marta Madina ahli qurgʻoqchilikdan aziyat chekdi. Bas, Paygʻambar juma kuni xutba qilayotganda, bir kishi (oʻrnidan) turib: «Yo Rasululloh! Otlar va qoʻylar halok boʻldi. Bizga yomgʻir (bilan) baraka berishini Allohdan soʻramaysizmi?» — dedi. Paygʻambar ﷺ ikki qoʻlini koʻtarib, duo qildi. Oʻsha paytda osmon — shishadek tiniq edi. Birdan shamol esib, bulutlarni koʻtardi — ular toʻplandi va qattiq yomgʻir yogʻa boshladi. Biz (masjiddan) — oqayotgan suvni kechib — uylarimizga yetguncha chiqdik. Yomgʻir — keyingi jumagacha — yogʻishda davom etdi; oʻshanda oʻsha kishi yoki boshqa bir kishi (oʻrnidan) turib: «Yo Rasululloh! Uylar qulab tushdi; iltimos, yomgʻirni toʻxtatishini Allohdan soʻrang», — dedi. Shunda Paygʻambar ﷺ kulib: «Allohim! (Yomgʻir) atrofimizga (yogʻsin), ustimizga emas», — dedi. Men soʻng bulutlarga qaradim — ular ajralib, Madina atrofida bir toj (halqa) hosil qilayotgan edi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расулининг ҳаётлигида бир марта Мадина аҳли қурғоқчиликдан азият чекди. Бас, Пайғамбар жума куни хутба қилаётганда, бир киши (ўрнидан) туриб: «Ё Расулуллоҳ! Отлар ва қўйлар ҳалок бўлди. Бизга ёмғир (билан) барака беришини Аллоҳдан сўрамайсизми?» — деди. Пайғамбар ﷺ икки қўлини кўтариб, дуо қилди. Ўша пайтда осмон — шишадек тиниқ эди. Бирдан шамол эсиб, булутларни кўтарди — улар тўпланди ва қаттиқ ёмғир ёға бошлади. Биз (масжиддан) — оқаётган сувни кечиб — уйларимизга етгунча чиқдик. Ёмғир — кейинги жумагача — ёғишда давом этди; ўшанда ўша киши ёки бошқа бир киши (ўрнидан) туриб: «Ё Расулуллоҳ! Уйлар қулаб тушди; илтимос, ёмғирни тўхтатишини Аллоҳдан сўранг», — деди. Шунда Пайғамбар ﷺ кулиб: «Аллоҳим! (Ёмғир) атрофимизга (ёғсин), устимизга эмас», — деди. Мен сўнг булутларга қарадим — улар ажралиб, Мадина атрофида бир тож (ҳалқа) ҳосил қилаётган эди.