(Anas (roziyallohu anhu) rivoyat qildi)ki, bir kishi juma kuni — Paygʻambar ﷺ Madinada xutba qilayotgan paytda — u zotning oldilariga kelib: «Yomgʻir qurib qoldi (qurgʻoqchilik boʻldi), Robbingdan yomgʻir soʻra» dedi. (U zot) osmonga qaradilar, biz esa (hech) bir bulutni koʻrmayotgan edik. (U zot) yomgʻir soʻradilar, bas, bulut paydo boʻlib, bir-biriga (qoʻshilib) keldi, soʻng ularga yomgʻir yogʻdi — toki Madinaning tarnovlari oqquncha. (Yomgʻir) keyingi jumagacha toʻxtamadi. Soʻng oʻsha kishi — yoki boshqasi — Paygʻambar ﷺ xutba qilayotgan paytda turib: «(Suvda) gʻarq boʻldik, Robbingdan soʻra, uni bizdan tutib (toʻxtatib) qoʻysin» dedi. Shunda (u zot) kuldilar, soʻng: «Ey Bor Xudoyo, atrofimizga (yogʻdir), ustimizga emas!» dedilar — ikki yoki uch marta. Bas, bulut Madinadan oʻng va chap (tomonga) ajrab keta boshladi; atrofimizga yomgʻir yogʻar, undan (shaharga) esa hech narsa yogʻmas edi — Alloh ularga oʻz Paygʻambari ﷺning karomati (sharafini) va duosining ijobatini koʻrsatib (turgan edi).(Анас (розияллоҳу анҳу) ривоят қилди)ки, бир киши жума куни — Пайғамбар ﷺ Мадинада хутба қилаётган пайтда — у зотнинг олдиларига келиб: «Ёмғир қуриб қолди (қурғоқчилик бўлди), Роббингдан ёмғир сўра» деди. (У зот) осмонга қарадилар, биз эса (ҳеч) бир булутни кўрмаётган эдик. (У зот) ёмғир сўрадилар, бас, булут пайдо бўлиб, бир-бирига (қўшилиб) келди, сўнг уларга ёмғир ёғди — токи Мадинанинг тарновлари оққунча. (Ёмғир) кейинги жумагача тўхтамади. Сўнг ўша киши — ёки бошқаси — Пайғамбар ﷺ хутба қилаётган пайтда туриб: «(Сувда) ғарқ бўлдик, Роббингдан сўра, уни биздан тутиб (тўхтатиб) қўйсин» деди. Шунда (у зот) кулдилар, сўнг: «Эй Бор Худоё, атрофимизга (ёғдир), устимизга эмас!» дедилар — икки ёки уч марта. Бас, булут Мадинадан ўнг ва чап (томонга) ажраб кета бошлади; атрофимизга ёмғир ёғар, ундан (шаҳарга) эса ҳеч нарса ёғмас эди — Аллоҳ уларга ўз Пайғамбари ﷺнинг каромати (шарафини) ва дуосининг ижобатини кўрсатиб (турган эди).