وَعَن أنسٍ قَالَ أَصَابَت النَّاس سنَةٌ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَبَيْنَا النَّبِيُّ صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسلم يخْطب فِي يَوْم جُمُعَة قَامَ أَعْرَابِيٌّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلَكَ الْمَالُ وَجَاعَ الْعِيَالُ فَادْعُ اللَّهَ لَنَا فَرَفَعَ يَدَيْهِ وَمَا نَرَى فِي السَّمَاءِ قَزَعَةً فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا وَضَعَهَا حَتَّى ثَارَ السَّحَابُ أَمْثَالَ الْجِبَالِ ثُمَّ لَمْ يَنْزِلْ عَنْ مِنْبَرِهِ حَتَّى رَأَيْت الْمَطَر يتحادر على لحيته صلى الله عَلَيْهِ وَسلم فمطرنا يَوْمنَا ذَلِك وَمن الْغَد وَبعد الْغَد وَالَّذِي يَلِيهِ حَتَّى الْجُمُعَةِ الْأُخْرَى وَقَامَ ذَلِكَ الْأَعْرَابِيُّ أَوْ قَالَ غَيْرُهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ تَهَدَّمَ الْبِنَاءُ وَغَرِقَ الْمَالُ فَادْعُ اللَّهَ لَنَا فَرَفَعَ يَدَيْهِ فَقَالَ اللَّهُمَّ حَوَالَيْنَا وَلَا عَلَيْنَا فَمَا يُشِيرُ بِيَدِهِ إِلَى نَاحِيَةٍ مِنَ السَّحَابِ إِلَّا انْفَرَجَتْ وَصَارَتِ الْمَدِينَةُ مِثْلَ الْجَوْبَةِ وَسَالَ الْوَادِي قَنَاةُ شَهْرًا وَلَمْ يَجِئْ أَحَدٌ مِنْ نَاحِيَةٍ إِلَّا حَدَّثَ بِالْجَوْدِ وَفِي رِوَايَةٍ قَالَ: «اللَّهُمَّ حَوَالَيْنَا وَلَا عَلَيْنَا اللَّهُمَّ عَلَى الْآكَامِ وَالظِّرَابِ وَبُطُونِ الْأَوْدِيَةِ وَمَنَابِتِ الشَّجَرِ» . قَالَ: فَأَقْلَعَتْ وَخَرَجْنَا نَمْشِي فِي الشّمسِ مُتَّفق عَلَيْهِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kuni Paygʻambar ﷺ hayotlik paytlarida odamlar qurgʻoqchilik (qahatchilik)ga giriftor boʻldi. Paygʻambar ﷺ juma kuni xutba qilayotgan paytda, bir badaviy turib: «Yo Rasululloh, mol-mulkimiz halok boʻlyapti va bolalar och; bas, (yomgʻir uchun) Allohga duo qiling», — dedi. Bas, Paygʻambar ﷺ qoʻllarini koʻtardilar. Oʻsha paytda osmonda (bironta) bulut asari yoʻq edi. Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, u zot qoʻllarini tushirishi bilanoq, togʻlar(dek) bulutlar toʻplandi; va u zot minbardan tushmasdan, men yomgʻir(ning) Paygʻambar ﷺ ning soqollariga tomayotganini koʻrdim. Oʻsha kuni, ertasi kuni, uchinchi kuni, toʻrtinchi kuni — keyingi jumagacha — yomgʻir yogʻdi. Oʻsha badaviy — yoki boshqa bir kishi — turib: «Yo Rasululloh, uylar quladi, mol-mulkimiz va mollarimiz (suvda) gʻarq boʻldi; bas, (bizni himoya qilishi uchun) Allohga duo qiling», — dedi. Bas, Paygʻambar ﷺ ikki qoʻllarini koʻtarib: «Allohim, atrofimizga (yogʻdir), ustimizga emas», — dedilar. Bas, u zot qoʻllari bilan qaysi tomonga ishora qilsalar, oʻsha (tomondagi) bulutlar tarqab, ochilar edi; va Madina (osmoni) bulutlar orasidagi teshikdek (ochiq) boʻldi. Qanot vodiysi bir oy (davomida) toshib oqdi; tashqaridan kelgan har bir kishi (faqat) moʻl yomgʻir haqida gapirdi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир куни Пайғамбар ﷺ ҳаётлик пайтларида одамлар қурғоқчилик (қаҳатчилик)га гирифтор бўлди. Пайғамбар ﷺ жума куни хутба қилаётган пайтда, бир бадавий туриб: «Ё Расулуллоҳ, мол-мулкимиз ҳалок бўляпти ва болалар оч; бас, (ёмғир учун) Аллоҳга дуо қилинг», — деди. Бас, Пайғамбар ﷺ қўлларини кўтардилар. Ўша пайтда осмонда (биронта) булут асари йўқ эди. Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, у зот қўлларини тушириши биланоқ, тоғлар(дек) булутлар тўпланди; ва у зот минбардан тушмасдан, мен ёмғир(нинг) Пайғамбар ﷺ нинг соқолларига томаётганини кўрдим. Ўша куни, эртаси куни, учинчи куни, тўртинчи куни — кейинги жумагача — ёмғир ёғди. Ўша бадавий — ёки бошқа бир киши — туриб: «Ё Расулуллоҳ, уйлар қулади, мол-мулкимиз ва молларимиз (сувда) ғарқ бўлди; бас, (бизни ҳимоя қилиши учун) Аллоҳга дуо қилинг», — деди. Бас, Пайғамбар ﷺ икки қўлларини кўтариб: «Аллоҳим, атрофимизга (ёғдир), устимизга эмас», — дедилар. Бас, у зот қўллари билан қайси томонга ишора қилсалар, ўша (томондаги) булутлар тарқаб, очилар эди; ва Мадина (осмони) булутлар орасидаги тешикдек (очиқ) бўлди. Қанот водийси бир ой (давомида) тошиб оқди; ташқаридан келган ҳар бир киши (фақат) мўл ёмғир ҳақида гапирди.